1979 சீனா ஒரு குழந்தை கொள்கையை அறிமுகப்படுத்துகிறது
1982 ஒரு குழந்தை கொள்கை சீனாவின் அரசியலமைப்பில் சட்டமாக்கப்படுகிறது
2015 சீனா ஒரு குழந்தை கொள்கையை கைவிடுகிறது
சீனா ஒரு குழந்தை கொள்கையை கைவிட்டப்போது, சீனா கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் அறிவிப்பு
ஒரு குழந்தை கொள்கை, நம் நாட்டை ஒரு சக்தி வாய்ந்த நாடாக மாற்றியுள்ளது,
மக்கள் அதிகம் செழிப்பானார்கள் மற்றும் உலகம் மிகவும் அமைதியானது.
நான் 1985 இல் சீனாவில் பிறந்தேன்,
சீனாவின் மக்கள் தொகை நெருக்கடி உலகத்தின் தலைப்புச் செய்தியாக இருந்தது.
நூறு கோடிக்கும் அதிகமான சீனர்கள் இருக்கிறார்கள்.
மற்ற எல்லாவற்றையும் விட, இந்த ஒரு பெரிய புள்ளிவிவரம்,
அந்த நாட்டில் பிரதானமாக இருக்கும் மிகப்பெரிய பொருளாதார பிரச்சினை.
அடுத்த அரை நூற்றாண்டில்,
சீனக் குடும்பங்களில் சராசரியாக மூன்று குழந்தைகள் இருந்தால்,
அங்கே உணவு தட்டுப்பாடு ஏற்படும்.
ஆனால், குடும்பத்திற்கு ஒரு குழந்தை, வாழ்க்கைத் தரத்தை இரட்டிப்பாக்கும்.
எனவே இப்போது மக்கள் தொகையை கட்டுப்படுத்த ஒரு தீவிர முயற்சி எடுக்கப்பட்டுவருகிறது,
குடும்பங்களை ஒரு குழந்தையுடன் கட்டுப்படுத்த.
சீன அதிகாரிகள் அபராதம், பொருளாதார ஊக்கத் தொகை மற்றும் பிரச்சாரம் மேற்கொள்கிறார்கள்.
இது போன்ற விளம்பர பலகைகள் நாடு முழுவதும் நிறுவப்பட்டிருக்கிறது.
அவர்களுக்கு நீண்ட கால வேலை இருக்கிறது.
நான் பிறப்பதற்கு ஆறு ஆண்டுகளுக்கு முன்,
சீனா அதன் ஒரு குழந்தை கொள்கையை அறிமுகப்படுத்தியது.
எங்கும் இந்த கொள்கையின் அறிவிப்புகளை பார்த்துகொண்டே நான் வளர்ந்தேன்.
அவை சுவர்களில் வர்ணம் பூசப்பட்டிருந்தன, சீட்டு கட்டுகளில் அச்சிடப்பட்டிருந்தன...
நாட்காட்டிகள்,
தீப்பெட்டிகள்,
உணவு பெட்டிகள், சுவரொட்டிகள்.
ஆகிய அனைத்தும் சீனாவில் வாழ்க்கை பின்னணியில் கலவையானது.
அது எனக்கோ அல்லது எவருக்கோ அதன் அர்த்தம் என்ன என்பதை நான் அதிகம் யோசித்ததில்லை
நான் தாய்மை பற்றி அறிந்து கொள்ளும் வரை.
எங்கள் குழந்தை ஏழு வாரங்கள் முன்னதாகவே பிறந்தது.
நான் அதற்கு தயாராகவில்லை.
அவன் பிறந்ததும், செவிலியர்கள் என்னிடமிருந்து அவனை தூக்கி சென்றார்கள்.
அவனது உடல்நிலை மற்றும் பிரிவு, எனக்கு பெரும் அதிர்ச்சியை அளித்தது.
பன்னிரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு, ஒருவழியாக அவனை வீட்டிற்கு அழைத்து சென்றேன்.
இது அம்மாவின் முடி.
தாய்மை அடைந்தது, என் நினைவுகளுக்கு உயிர் கொடுத்தது போல் உணர்ந்தேன்.
எனது குழந்தை பருவ நினைவுகள் எனக்குள் மலர்ந்தது.
நான் என் பெற்றோர்களை மற்றும் அவர்கள் எனக்கிட்ட பெயரை நினைத்தேன்.
நான் பிறப்பதற்கு முன், நான்ஃபூ என்ற பெயரை தேர்வு செய்திருந்தார்கள்.
நான்ஃபூ
நான் என்றால் "மனிதன்" மற்றும் ஃபூ என்றால் "தூண்."
மனிதன் தூண்
அவர்கள் மகன் வளர்ந்து குடும்பத்திற்கு தூணாக இருப்பான் என்று எதிர்பார்த்தார்கள்.
நான் பெண்ணாக பிறந்தபோது,
இருந்தபோதிலும் நான்ஃபூ என்று பெயரிட்டார்கள்,
ஒரு ஆண் மகனை போல் நான் வலிமையாக வளருவேன் என்று நம்பிக்கையில்.
என் கிராமத்தில் ஒவ்வொரு ஆண்டும், அனைத்து வீட்டு வாயிற்கதவுகளில்,
அரசாங்கம் தொங்க விட்ட விளம்பர தகடுகள் என் நினைவிற்கு வந்தது,
கம்யூனிஸ்ட் கட்சி கொள்கைகளுக்கு ஒவ்வொரு குடும்பத்தின் அர்ப்பணிப்பை குறிக்க.
ஒவ்வொரு தகடும் நட்சத்திரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருக்கும்,
அந்த குடும்பத்தின் செயல்பாடுகளை குறிப்பிட்டு,
அந்த குடும்பத்தில் ஒரு குழந்தைக்கு மேல் இல்லை என்பதற்கும் ஒரு நட்சத்திரம் உள்பட.
எங்கள் குடும்பம் எப்போதும் அந்த நட்சத்திரத்தை பெறவில்லை.
நடுநிலைப்பள்ளிக்கு நான் நகரத்திற்கு அனுப்பப்பட்டது நினைவிருக்கிறது
ஏனெனில் எங்கள் கிராமத்தில் தொடக்கப்பள்ளி மட்டுமே இருந்தது.
பெரும்பாலான நகர குழந்தைகள், ஒரு குழந்தை குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள்.
எனக்கு சகோதரர் இருக்கிறார் என்று யாராவது தெரிந்துகொள்ளும் போதெல்லாம்,
நான் சங்கடப்படுவேன்,
இரண்டாவது குழந்தையைப் பெற்றதால் என் பெற்றோர்கள் ஏதோ தவறு செய்தது போல்.
வாங் கிராமம்/ஜியாங்க்சி மாகாணம் என் சொந்த ஊர்
ஒரு குழந்தை கொள்கையின் படி எனக்கு எப்படி தம்பி இருக்க முடியும்?
நாங்கள் கிராமப்புறத்தில் வசிக்கிறோம். அங்கு இரு குழந்தைகள் வைத்துக்கொள்ளலாம்.
ஆனால் இரு குழந்தைகளுக்கு இடையில் ஐந்து வருட இடைவெளி இருக்க வேண்டும்.
அதனால் தான் உங்களுக்கும் உங்கள் தம்பிக்கும் ஐந்து வருட இடைவெளி.
அதனால் எங்களால் இரண்டு குழந்தைகள் பெற்றுக்கொள்ள முடிந்தது.
பாட்டியை பார்க்கிறீர்களா?
அம்மா பிறந்த கதையை பாட்டி நமக்கு சொல்கிறார்கள்.
அப்போதெல்லாம் ஒரு குழந்தை கொள்கை மிக கடுமையாக இருந்தது.
பல வீடுகள் இடிக்கப்படுவதை நான் நேரில் பார்த்திருக்கிறேன்...
ஜவோடி வாங் என் அம்மா
...ஏனென்றால் குடும்பங்கள் வலுக்கட்டாய குடும்ப கட்டுப்பாட்டை மறுத்தனர்.
அவர்களது கூரைகள் பிரித்தெடுக்கப்பட்டது.
அந்த காலத்தில், மீயொலி அலகிட்டு பாலின சோதனைகள் அனுமதி இல்லை.
நான் உன் தம்பியை பெற்றெடுக்க செல்லும் முன்,
உன் பாட்டி ஒரு மூங்கில் கூடையை வீட்டு வரவேற்பு அறையில் வைத்து
சொன்னார்கள்,
மறுபடியும் பெண் குழந்தை என்றால், அவளை இந்த கூடையில் போட்டு
தெருவில் விட்டுவிடலாம்."
செவிலி தாய் "ஆண் குழந்தை! ஆண் குழந்தை," என குழந்தை பிறந்ததும் கூறினார்.
உன் தாத்தாவிற்கு சிலிர்த்துவிட்டது.
அவர் "வாருங்கள் பட்டாசு வெடித்துக் கொண்டாடலாம்!" என மகிழ்ச்சியுடன் கூவினார்.
உன் தம்பி 1990 இல் பிறந்தான்.
ஜஹிமே வாங் என் தாத்தா
நீ பிறந்தப்பின் உன் தாயிற்கு கருத்தடை செய்வதாக இருந்தார்கள்.
உன் பாட்டிக்கு அதை தடுக்க தைரியம் இல்லை.
அவர் கிட்டத்தட்ட அவர்களை கருத்தடை செய்ய விட்டுவிட்டார்.
ஆனால் நான் எதிர்த்து நின்றேன்.
முடிவில், அவர்கள் அவள் ஐந்து வருடங்களுக்கு பின் குழந்தை பெற்றுக்கொள்ளலாம் எனறார்கள்.
என்னால் ஐந்து வருடங்கள் காத்திருக்க முடியும்.
கருத்தடை செய்ய சொல்லி உத்தரவிட்டது யார்?
கிராம அதிகாரிகள்.
செல்லமே, இப்போதெல்லாம் சிறப்பாக உள்ளது, அனைத்தும் மிக அருமையாக!
உன் அம்மாவை விட உனக்கு எவ்வளவோ எளிதாக உள்ளது.
என் மகன் பிறப்பதற்கு ஆறு மாதங்களுக்கு முன் நான் அமெரிக்காவிற்கு சென்றுவிட்டேன்.
முதல் முறையாக அவனை கிராமத்திற்கு அழைத்து வந்தபோது
சீனாவில் பெற்றோர் ஆவது எவ்வளவு கடினம் என தெரிந்தது.
கிராமத்தின் பால்வாடி
என் அம்மா கற்பிக்கும் கிராம பால்வாடிக்கு வருகையின்போது,
ஒரு குழந்தை கொள்கை பாடப்புத்தகங்களில் இருந்தது நினைவுக்கு வந்தது, நாங்கள்
குழந்தையாக இருந்தபோதே.
எங்கள் வாழ்க்கை மிகவும் சிறந்து இருக்கிறது
ஒரு குழந்தை கொள்கைப் பற்றி எனக்கு எல்லாம் தெரியும் என்று
நான் நினைத்திருந்தேன்.
எங்களுக்கு என்ன ஒரு அருமையான வாழ்க்கை
ஆனால் இப்போது வியக்கிறேன், என் எண்ணங்கள் உண்மையில் என்னுடையதா
அல்லது வெறும் படித்தது மட்டும் தானா.
ஒரு குழந்தை கொள்கை தொடங்கியபோது பொறுப்பில் இருந்த முன்னாள் கிராம தலைவரைப் பார்க்க
என்னை அழைத்துச் செல்லும்படி என் அண்டை வீட்டுக்காரரிடம் கேட்டேன்.
என் அம்மாவிற்கு கருத்தடை செய்வதைப் பற்றி என் தாத்தா
எதிர்த்து வாதாடியவர்களில் அவரும் ஒருவர்.
தயவு செய்து வந்து கதவை திறக்கவும்.
முன்னாள் கிராம தலைவரின் மனைவி
நான் ஆசிரியர் ஜவோடியின் மகள்.
உன் முகம் பழக்கமானது போல் இருக்கிறதே என வியந்தேன்.
ஆசிரியர் ஜவோடியின் மகள் அமெரிக்காவிலிருந்து வந்திருக்கிறாள்.
நீ நான்ஃபூவா?
ஆம். நான் நான்ஃபூ தான்.
எனக்கு உன்னை அடையாளம் தெரியவில்லை.
ஆம், மிகவும் மாறிவிட்டேன். ஆனால் இப்பவும் பார்க்க என் அம்மா மாதிரி இருக்கிறேன்.
மிகவும் ஒரே மாதிரியாக. எனவேதான் வெகு நேரமாக உன்னை பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.
அமெரிக்காவில் சீட்டுக்கட்டு விளையாடுவார்களா?
ஆம், விளையாடுவார்கள்.
டுண்டே வாங் முன்னாள் கிராம தலைவர், வயது 74
நீங்கள் என்ன பதவியில் இருந்தீர்கள்?
நான் கிராம குழு தலைவராக,
கிராம கட்சி செயலாளர் மற்றும் கிராம தலைவராக இருந்தேன்.
ஒரு குழந்தை கொள்கையை அமலாக்குவது மிக கடினமாக இருந்தது.
அது ஏன் கடினமாக இருந்தது?
ஒரு குழந்தை கொள்கை...
பாரம்பரியமாக, அனைவரும் ஒரு மகனை விரும்பினார்கள்.
ஒரு குழந்தை கொள்கை மிக கண்டிப்பாக இருந்த போது,
மக்கள் நினைப்பை மாற்றுவது மிக கடினம்.
சாதாரண மக்களுக்கு அது புரியவே இல்லை.
அவர்களுக்கு புரியாத போது எப்படி விளக்கம் அளித்தீர்கள்?
பிரச்சாரம் மூலம் வலியுறுத்தினோம்.
எல்லா கிராமங்களிலும் தெருக்கூத்து மற்றும் நடன நிகழ்ச்சிகள் இருந்தன.
நான் கூத்துகளை எழுதியிருக்கிறேன் பயன்களை பரப்பும் வகையில்...
ஒரு குழந்தை கொள்கை பற்றி.
சியான்வென் லியூ குடும்பக் கட்டுப்பாடு பிரச்சார அதிகாரி
என் இலக்கு ஊக்குவிப்பது, ஒரு குழந்தை கொள்கையை...
நாட்டுப்புற கலைகளை பயன்படுத்தி.
குறைவான குழந்தைகள் இருந்தால் வாழ்க்கை மகிழ்ச்சிகரமாக இருக்கும்!
லியூ சியான்வென் போன்றவர்கள் சீனா முழுவதும் ஒரு குழந்தை கொள்கையை பரப்ப வேலை செய்தனர்.
நான் பேச ஆரம்பிக்காத வயதிலேயே,
இந்த கொள்கையை போற்றி செய்திகள் என்னை சூழ்ந்திருந்தன.
தொலைக்காட்சி இருந்தது.
நாங்கள் ஒரு குழந்தை கொள்கையை இதயத்தில் ஏற்றுக் கொண்டோம்.
எங்கள் வாழ்க்கை இப்போது சிறப்பாக இருக்கு கட்சியின் முன்னோக்கு பார்வைக்கு நன்றி!
மேடை நாடக நிகழ்ச்சிகள்.
ஒரு குழந்தை கொள்கை உண்மையில் மிக உயர்ந்தது!
ஒரு குழந்தை கொள்கை நமக்கு நம்பிக்கையை தருகிறது!
நமது தேசிய கொள்கையை முழுமையாக செயல்படுத்துங்கள்!
மற்றும் குழந்தைகள் பாடல்களில் கூட.
உங்களுக்கு இரண்டாவது குழந்தை இருந்தால் நீங்கள் சட்டத்தை மீறியவர்கள்
பின்னர் நீங்கள் கைது செய்யப்படுவீர்கள்
தப்பிக்க முயன்றால் சிறையில் அடைக்கப்படுவீர்கள்
இதைப் பற்றி ஒன்றுக்கு இரண்டு முறை சிந்தியுங்கள்
நான் எச்சரிக்கவில்லை என்று சொல்லாதீர்கள்
மேலும் மற்றவர்களைப் போல் நானும் கச்சேரியில் சேர்ந்துக் கொண்டேன்.
அது நான் தான் பிரச்சாரப் பாடல்களை பாடுவது.
எங்கள் அனைவருக்கும் ஒரே மாதிரி ஒப்பனை, ஒரே மாதிரி ஆடைகள்
மற்றும் ஒரே மாதிரி மனநிலை.
இந்த கொள்கையை ஊக்குவிக்கும் போது நீங்கள் என்ன சொன்னீர்கள்?
கொள்கை மேலிடத்திலிருந்து
வந்துள்ளது என்று சொன்னேன்.
கீழே உள்ள நாங்கள் இதை செய்ய விரும்பவில்லை, ஆனால் வேறு வழியில்லை.
அந்த விளக்கத்தைத் மட்டும் தான் என்னால் கொடுக்க முடிந்தது.
இல்லாவிட்டால் நாங்கள் அவர்களின் வீட்டை இடிக்க வேண்டியிருந்தது...
அல்லது அவர்களின் உடைமைகளை பிடுங்க வேண்டியிருந்தது.
அப்போதெல்லாம் அதிகாரிகளாக இருப்பது உண்மையில் மிக கடினமாக இருந்தது.
நாங்கள் ஆணைகளை நிறைவேற்ற வேண்டியிருந்தது,
ஆனால் மக்கள் எதிர்த்தார்கள்.
அவர்கள் எதிர்த்தார்கள்.
ஒரு வீட்டை இடிக்கும் போது அது ஒரு கொடுஞ்செயல் என்று நீங்கள் நினைக்கவில்லையா?
கொடுஞ்செயலாக இருந்திருக்கலாம்.
ஆனால் கொள்கை என்றால் கொள்கை தான். எங்களால் என்ன செய்ய முடியும்?
நான் சொன்னது போல்...
ஒரு சில கிராமங்களில் பெண்கள் குடும்பக் கட்டுப்பாடு செய்துகொள்ள மறுத்த
நிகழ்வுகளும் இருந்தது,
மற்றும் அதன் பின்னர்...
எல்லா ஜில்லா அதிகாரிகளும் சேர்ந்து சென்று
வற்புறுத்தி குடும்பக் கட்டுப்பாடு செய்ய வேண்டியிருந்தது.
உண்மையில் கடுமையாக இருந்தது.
என்னால் பார்க்கவே முடியவில்லை.
உண்மையை சொல்லப்போனால், அதில் என்னால் பங்கேற்க முடியவில்லை.
நான் நின்று பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.
நாங்கள் கிராமப்புற கிராம அதிகாரிகள்.
நாங்கள் கட்டளையை பின்பற்ற வேண்டியிருந்தது.
கீழ்ப்படியாமை பொறுத்துக் கொள்ளப்படமாட்டாது.
அங்கிருந்து கிளம்பும் போது, நான் என்னுடன் வந்த பக்கத்து வீட்டுக்காரரை கேட்டேன்
இக்கொள்கையால் பாதிக்கப்பட்ட சில பெண்களிடம் என்னை அழைத்து செல்ல முடியுமா என.
வற்புறுத்தி கருக்கலைப்பு செய்ய வைக்கப்பட்ட சில பெண்களை நாம் போய் பார்க்கலாமா?
நீங்கள் போகக்கூடாது என நினைக்கிறேன். அங்கு எதை படம் பிடிக்க போகிறீர்கள்?
அவர்களது அனுபவம் பற்றி அவர்களிடம் கேட்க விரும்புகிறேன்.
செய்யாததே சிறப்பு, யார் அத்தகைய வேதனையான நினைவுகளை நினைவுகொள்ள விரும்புவார்கள்?
ஆனால் அதைப்பற்றி பேச அவர்களுக்கு வாய்ப்பே கிடைக்கவில்லையே...
நான் சொல்வதை கேள், அவரை எந்த பிரச்சனையிலும் சிக்க வைக்காதே!
தெரியும்... தெரியும்.
அவருக்கு ஏதேனும் பிரச்சனை ஏற்பட்டால், உன் அம்மா பதிலளிக்க வேண்டியிருக்கும்.
என் வார்த்தைகளை குறித்துக்கொள்.
உன் மாமா ஒரு அதிகாரி என்பதைப் பற்றி எனக்கு கவலை இல்லை.
இல்லை, நீங்கள் தவறாக புரிந்துக்கொண்டீர்கள்...
அவருக்கு ஏதாவது பிரச்சனை செய்தால்...
நான் செய்யமாட்டேன்.
பிரச்சனை செய்யாதே...
கவலை வேண்டாம், செய்யமாட்டேன்.
அவர் ஒரு நேர்மையான மனிதர்.
தெரியும், எனக்கு தெரியும்.
அந்த இரவு, எனக்குத் தெரிந்த ஒருவரிடம் பேசுவதே சிறந்தது என்று முடிவு செய்தேன்.
அதனால் நான் உட்பட கிராமத்தில் பிறந்த
அனைத்து குழந்தைகளையும் பிரசவிக்க உதவிய செவிலித் தாயை காண சென்றேன்.
ஹூஆரு யூஆன் செவிலி தாய், வயது 84
அவள் என்னைப் பார்த்து மகிழ்ச்சி அடைந்தாள்.
அவர் என் பாட்டியின் புகைப்படங்களை எனக்கு காண்பித்தார்,
அவரும் இவருடன் அந்த பிரச்சார அணியில் இருந்தார்.
நான் உன் பாட்டியுடன் சேர்ந்த புகைப்படம் ஒன்று வைத்திருந்தேன்...
அதை உன் அம்மாவிடம் கொடுத்துவிட்டேன்.
உன் பாட்டி இந்த புகைப்படத்திலும் இருக்கிறார்
ஆனால், இதில் அவர் யார் என்பதை கண்டுகொள்ள முடியவில்லை.
உங்கள் தொழில் காலத்தில் எத்தனை பேருக்கு மகப்பேறு பார்த்தீர்கள்?
உண்மையில் எத்தனை என்பது எனக்கு தெரியவில்லை...
பிரசவம் பார்த்தது...
ஆனால் எனக்கு தெரிந்ததெல்லாம் நான் மொத்தம்
கிட்டத்தட்ட 50,000 முதல் 60,000 வரையிலான
குடும்பக் கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் கருக்கலைப்புகள்.
நான் இதை எண்ணியதற்கு காரணம் குற்ற உணர்ச்சி ஏனென்றால் நான் கருக்கலைப்பு செய்து...
குழந்தைகளை கொன்றிருக்கிறேன்.
பலவற்றை உயிர் கொடுத்து கொன்றிருக்கிறேன்.
அதை செய்யும் போது என் கைகள் நடுங்கும்.
ஆனால் எனக்கு வேறு வழியில்லை, அது ஒரு அரசின் கொள்கை.
முடிவுகளை நாங்கள் எடுக்கவில்லை. நாங்கள் ஆணையை நிறைவேற்றினோம்.
கிராம மருத்துவர்கள்
மாகாண அளவில் மருத்துவ அணி அமைக்கப்பட்டது.
இருபது ஆண்டுகள், குடும்பக்கட்டுப்பாடு மற்றும் கருக்கலைப்பு செய்ய பயணித்தோம்.
ஓரு குடும்ப கட்டுப்பாடு முறையை செய்ய எவ்வளவு நேரம் ஆகும்?
குடும்பக்கட்டுபாடு செய்ய பத்து நிமிடங்கள் எடுக்கும்.
எனது அறுவைசிகிச்சை மேஜையில், ஒரு நாளைக்கு இருபதுக்கும் மேல் செய்வேன்.
அந்த காலத்தில், பெண்கள் அரசு அதிகாரிகளால் கடத்தப்படுவார்கள்,
கட்டிப்போட்டு எங்களிடம் இழுத்து வருவார்கள்...
பன்றிகளைப் போல்.
நான் ஓய்வு பெற்று இருபத்தி ஏழு வருடங்கள் ஆகின்றது.
நான் ஒரு விதியை நிறுவியுள்ளேன்:
இனி பிரசவம், வலி வரவழைத்தல், கருக்கலைப்பு, குடும்பக்கட்டுப்பாடு செய்ய போவதில்லை.
குழந்தையின்மை பிரச்சனையுடன் வரும் நோயாளிகளுக்கு பிரத்யேக சிகிச்சை தருகிறேன்.
பார்!
கர்பப்பை நோய்கள் பெண் மலட்டுத்தன்மை ஆண் மலட்டுத்தன்மை
சுவரில், கருவுறாமை கோளாறுகள் கொண்ட ஒரு நீண்ட பட்டியல் இருந்தது.
அதற்கு அடுத்தாற்போல் மக்கள் அனுப்பிய கொடிகள் இருந்தது, அவருக்கு நன்றி கூற
குழந்தை பெற உதவியதற்காக.
இந்த இரண்டு கொடிகள் வந்த போது நான் வீட்டில் இல்லை.
என் பேத்தி அவற்றைப் பெற்றுக்கொண்டாள்.
இதைப்பார்... இது ஃபூஜியான் மாகாணத்திலிருந்து வந்தது,
அவர்கள் என்னிடம் சிகிச்சை பெற்ற யாரோ ஒருவரால் பரிந்துரைக்கப்பட்டவர்.
உன் கேமராவில் பதிவு செய்ய பிரகாசமாக இருக்கிறதா?
நான் அனைத்து விளக்குகளையும் போடுகிறேன். நீ இங்கு வந்ததில் எனக்கு மிக்க மகிழ்ச்சி.
மலட்டுத்தன்மை சிகிச்சை செய்ய ஏன் முடிவு செய்தீர்கள்?
எனது பாவங்களுக்கு பிராயச்சித்தமாக அதை செய்ய விரும்பினேன்,
நான் செய்த அனைத்து கருக்கலைப்பு மற்றும் கொலைகளுக்கு பதிலாக.
நாம் செய்வது நமக்கே திரும்ப சுற்றி வரும்.
அதற்கான தகுந்த தண்டனை எனக்கு கிடைக்கும்.
என் சக பணியாளர்களில் பலர் இறந்துவிட்டார்கள்.
நான் என்னையே சேவைக்கு அர்பணித்துவிட்டேன்.
நான் தான் முதலில் பணத்தை நன்கொடையாக வழங்குவேன்...
கோவில்கள், பாலங்கள், அல்லது நினைவு சின்னங்கள் கட்டுவதற்கு.
கடந்த காலத்தில் நான் பல தீய விஷயங்களை செய்திருக்கிறேன்.
சிலர் இது தீய விஷயம் இல்லை அது என் தொழில் என்பார்கள்,
ஆனால் கொன்றது நான் தானே.
மரணத்தை நிறைவேற்றியது நான்.
நான் தான் அந்த குழந்தைகளை கொன்றேன், இல்லையா?
மாநில அரசு ஆணையிட்டது, ஆனால் நிறைவேற்றியது நான் தான்.
ஒரு 108 வயதான துறவி என்னிடம் ஒரு முறை சொன்னார்,
"நீங்கள் முடிந்தளவு குறைந்த செலவில் மலட்டுத்தன்மை சிகிச்சை தந்தால்,
நீ உயிர் கொடுக்கும் ஒவ்வொரு குழந்தையும் நூறு கொலைகளுக்கு ஈடு செய்யும்."
அவரது வார்த்தை என் இதயத்தில் நின்றது, எனவே இந்த மாற்றத்தை செய்ய உறுதி செய்தேன்.
நாடெங்கும் உள்ள ஆயிரக்கணக்கான கிராமங்களில் என் கிராமமும் ஒன்று,
கிராமங்களில் செவிலித்தாயும், குடும்பக் கட்டுப்பாடு பணியாளர்களும் இருந்தனர்.
ஒவ்வொரு வருடமும், அரசு அவர்களுக்கு தண்டனை அல்லது பரிசு வழங்கும்
அவர்களது பகுதிகளில் பிறந்த குழந்தைகளின் எண்ணிக்கையை பொறுத்து.
தேசிய குடும்பக் கட்டுப்பாடு அதிகாரி பரிசு வழங்கும் நிகழ்ச்சி - 2002
இன்று, நாம் நேர்த்தியான குடும்பக் கட்டுப்பாடு அதிகாரிகள் வழங்கும்
உரையை கேட்கப்போகிறோம்.
இவர்கள் குடும்ப பேரின்பத்தை உருவாக்கியவர்கள்
மற்றும் இந்த யுகத்தின் மிகவும் போற்றத்தக்க மக்கள்.
அவர்களை பெரிய கரகோசத்துடன் வரவேற்போம்!
முப்பது ஆண்டு காலமாக,
ஜியாங் தனது பணியை விசுவாசத்துடன் செய்துள்ளார்
மற்றும் சக குடிமக்களின் அன்பையும் மரியாதையையும் ஈட்டியுள்ளார்.
அவர் பல முறை தேசிய காங்கிரஸின்
மக்கள் பிரதிநியாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
அவர் பல எண்ணற்ற விருதுகள் வென்றுள்ளார், தேசிய பிரத்யேக பணியாளர் விருது உட்பட!
பெரிய கரகோசத்துடன் அவருக்கு நம் நன்றியை தெரிவிப்போம்.
ஷூகுவின் ஜியாங் குடும்பக் கட்டுப்பாடு அதிகாரி
இது தான் தேசிய பிரத்யேக தொழிலாளி விருது...
சிறந்த பணியாளர் விருது.
முன்மாதிரி பணியாளர் சான்றிதழ் 16வது தேசிய மக்கள் காங்கிரஸிடமிருந்து.
தேசிய முன்மாதிரி பணியாளர் விருது.
புதிய சகாப்தத்தின் மிகவும் போற்றத்தக்க நபர் விருது.
குழந்தை விவகாரங்களுக்கான தேசிய சிறந்த தொழிலாளி.
இந்த புகைப்படம்...
நமது தேசிய தலைவர்கள் என்னை வரவேற்றபோது.
இதோ இருக்கிறார் ஜனாதிபதி ஜியாங் செமின்,
ஜனாதிபதி ஹூ ஜின்டாவ், மேலும் பல மற்ற தேசிய தலைவர்கள்.
ஒரு சிகப்பு பூ அணிந்து, நான் இங்கிருக்கிறேன்.
அவர் வென் ஜியாபாவ்க்கு நேர் பின்னால் நிற்கிறார்,
அந்த நேரத்தில் நாட்டின் பிரதமர்.
ஒரு தேசிய நாயகன் போல் வரவேற்கப்பட்டு,
ஜியாங்கின் கதை மீண்டும் மீண்டும் மாநில தொலைக்காட்சியில் கூறப்பட்டது.
பிரச்சார வீடியோ, 1998
ஒரு குழந்தை கொள்கை அவசியமானது.
1970களில் அது நிறுவப்பட்டபோதிருந்து,
நமது நாடு கிட்டதட்ட 338 மில்லியன் பிறப்புகளை தடுத்திருக்கின்றது
மற்றும் 130 மில்லியன் டாலர்கள் மதிப்புள்ள வளங்களை காப்பாற்றியுள்ளது.
நமது குடும்பக் கட்டுப்பாடு அதிகாரிகள் தான் இதை சாத்தியமாக்கியது.
அவர்களுள் ஜியான்
ஒரு அற்புதமான எடுத்துக்காட்டு.
காலத்தில் பின்னோக்கி செல்ல என்னால் முடியும் என்றால்,
நான் இந்த வேலையை மீண்டும் செய்வேன்.
திரும்பிப் பார்க்கையில்,
இந்தக் கொள்கை மிகவும் சரியானது.
நமது தலைவர்கள் தீர்க்கதரிசிகள்.
இந்தக் கொள்கை இல்லாவிட்டால், நமது நாடு அழிந்திருக்கும்.
குடும்பக் கட்டுப்பாட்டு வேலையை நான் துவங்கும்போது எனக்கு வயது 19 தான்.
நான் முதலில் கருக்கலைப்பை வற்புறுத்துவது
ஒரு கொடுஞ்செயல் என்று நினைத்தேன்.
பலமுறை அதை விட்டுச் சென்று விடலாம் என்று எண்ணினேன்.
ஆனால் தலைவர் என்னிடம் சொன்னார்,
"அது ஒரு தேசிய கொள்கை மற்றும்
ஒரு கட்சி உறுப்பினராக, அதீத சவாலான வேலையை,
அதிக உறுதியுடன் செயல்பட வேண்டும்.
கருக்கலைப்பு செய்யப்பட்ட பல கருக்கள் எட்டு அல்லது ஒன்பது மாதங்கள் வளர்ந்தவைகள்.
அவை கலைக்கப்படும் போது உயிருடனே இருந்தன.
சமயங்களில் கர்பிணிகள் ஓட முயற்சித்தனர். அவர்களைத் துரத்தி பிடிக்கவேண்டிருந்தது.
ஒருமுறை, ஒரு கர்ப்பிணி பெண் அதிகமான மன உளைச்சலால்,
தனது உடைகள் அனைத்தையும் கழற்றி விட்டு நிர்வாணமாக ஓடிவிட்டாள்.
அவளை பிடிக்க முடியாததால், கட்சியின் செயலாளரிடம் இதைப்பற்றி கேட்டோம்,
"அவளை எங்கு பிடிப்பது? அவளைப் பிடிக்க ஒன்றுமில்லை."
இப்படிதான் விஷயங்கள் இருந்தன.
கருக்கலைப்பின் போது பெண்கள் அழுவார்கள்,
சாபமிடுவார்கள், சண்டையிடுவார்கள், பைத்தியம் பிடித்தது போல் இருப்பார்கள்...
அந்த நினைவுகள்...
என் சொந்த உணர்வுகளை விட நாட்டின் நலனை முன்நிறுத்த வேண்டியிருந்தது.
அது ஒரு போரைப் போல் இருந்தது. இறப்பு என்பது தவிர்க்க முடியாதது.
அது உண்மையில் அப்படித்தான் இருந்தது.
நாங்கள் ஒரு ஜனத்தொகை போரை நடத்திக்கொண்டிருந்தோம்.
"நாங்கள் ஒரு ஜனத்தொகை போரை நடத்துகிறோம்"
இதுதான் ஒரு குழந்தை கொள்கையின் போது அரசால் பயன்படுத்தப்பட்ட பொதுவான பொன்மொழி.
சீனா ஜனத்தொகை வளர்ச்சிக்கு எதிராக ஒரு போரை துவங்கியது,
ஆனால் அது தனது மக்களுக்கு எதிராக நிகழ்ந்த ஒரு உண்மையான போராக மாறியது.
நான் மோட்டிவ் என்ற பெயரில் ஒரு திட்டத்தை செய்தேன்.
நான் புத்தகத்தில் கருக்களை வரைந்தேன்,
தலைவர் மாவோவின் சிந்தனைகள்.
ஒவ்வொரு பக்கத்திற்கும் ஒரு கரு
366 பக்கங்களில், இது தினமும் நிகழ்கிறது என்பதை காண்பிக்க.
ஒரு மனிதனாக ஒருவரை கொல்ல நிறைய தைரியம் வேண்டும்.
பெங் வாங் கலைஞர்
முக்கியமாக இளம் செவிலியர்களுக்கு...
அவர்களால் எப்படி கொல்ல முடிந்தது?
எது அவர்களை இதை செய்ய வைத்தது?
இவையெல்லாம் நீண்ட கால போதனைகளால் வருகிறது.
குறிப்பாக என்ன போதனைகள்?
உதாரணத்திற்கு, "மற்ற எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக ஒட்டுமொத்த முக்கியத்துவத்தை கருதி,"
"தனிநபர்கள் பொது நலனுக்காக ஏற்றுக்கொள்வர்,"
அத்துடன், "கட்சி தவறிழைக்காது."
இந்த போதனைகள் மனிதனின் மனிதநேயம்,
தனித்துவம் மற்றும் மனசாட்சியை அழித்துவிடுகிறது.
இதுதான் கட்சியின் ஆணை என்றால், இதுவே செய்ய வேண்டிய சரியான செயல்.
பெரும்பாலான மக்கள் இதை ஒருபோதும் கேள்வி கேட்கவில்லை.
இதை கேள்வி கேட்க உங்களைத் தூண்டியது எது?
உண்மையில், நான்...
ஒரு குழந்தை கொள்கையை ஒரு கருப்பொருளாக 1996ஆம் ஆண்டு ஆராயத் துவங்கினேன்.
அந்த சமயத்தில், குப்பை தான் எனது ஓவியங்களின் கருப்பொருளாக இருந்தது.
இது பாலத்திற்கு அடியில் இருந்த ஒரு இடம்.
அங்கு அனைத்து வகையான குப்பைகளும் இருந்தது,
நெகிழி, மர சாமான்கள் மற்றும் நுகர்வோர் கழிவு உட்பட.
குறிப்பாக இந்தப் பகுதியில்...
பல நிராகரிக்கப்பட்ட உருவ பொம்மைகள் இருந்தன.
நான் அதை கண்டு மிகவும் நெகிழ்ந்து, எனது வேலையில் அதை பிடிக்க விரும்பினேன்.
அப்படி எடுத்துக் கொண்டிருந்தபோது...
அந்த இடத்தை ஆய்வு செய்தபோது,
குப்பை குவியலில் நான் கண்டது...
ஒரு நிராகரிக்கப்பட்ட கரு.
வெளிப்புறம் ஒரு பெரிய கருப்பு நெகிழி பையினால் சுற்றப்பட்டிருந்தது
அதன் உள்புறம் ஒரு மஞ்சள் நிற நெகிழி பையில் "மருத்துவ கழிவு" என அச்சிடப்பட்டிருந்தது.
அப்போதிலிருந்து, ஒரு குழந்தை கொள்கையின் தற்போதைய நிலை பற்றி
நன்கு புரிந்துகொள்ள விரும்பினேன்.
பெங் வாங் எடுத்த புகைப்படங்கள்
இந்த கருக்களை சேகரித்து அதை பாதுகாக்க விரும்பினேன்
இதனால் மக்கள் இந்த கொள்கையின் தீவிரத்தையும்,
வாழ்க்கையின் நிலையற்ற தன்மையையும்,
ஒவ்வொரு உயிரும் தகுதியான மரியாதை பற்றியும் பார்க்க.
மக்கள் சிந்திக்க வேண்டும் என்று நான் விரும்பினேன்:
நாம் இதை எப்படி செய்ய முடியும்...
மற்றும் ஏன்?
ஒரு தேசத்திற்கு மிகவும் துயரமான விஷயம் நினைவகம் இல்லாமை.
ஒரு குழந்தை கொள்கை முடிந்த பின்
மக்கள் அவர்களின் தேவைக்கு ஏற்ப குழந்தைகள் பெறும் போது,
ஒரு குழந்தை கொள்கை பற்றிய நினைவு இல்லாமல் போய்விடும்.
ஏனென்றால் நான் என் குழந்தை பிறந்தது முதல் வளர்வதை பார்த்துக்கொண்டு இருக்கிறேன்.
அவன் தூங்கும் போது எவ்வளவு அழகாக இருந்தான் என எனக்கு நினைவில் உள்ளது.
இந்தக் கருவை பார்த்த போது என் மகனை பார்ப்பது போல் உணர்ந்தேன்.
அவன் பிறந்த பிறகு சுத்தம் செய்யப்படவில்லை என்றாலும்,
அவனது தோல் இளம் சிவப்பாக இருந்தது.
அவன் மிக அழகான குழந்தை.
ஆனால் அவன் இறந்துவிட்டான்.
அவன் முகத்தில் இன்னும் புன்னகை இருந்தது.
எனக்கு வியப்பாக இருந்தது,
"கரு கலைக்கப்பட்டு கொல்லப்பட்ட பின்னும் அவன் ஏன் புன்னகை செய்கிறான்?"
சீனாவில் உயிர்வாழ்வது பரிதாபகரமான
என அவன் அறிந்திருந்தது போல்,
மேலும் அதை தவிர்த்ததில் அவன் மகிழ்ச்சியாக இருப்பது போல் இருந்தது.
நீங்கள் இன்னும் ஒரு குழந்தை கொள்கை நல்லது என்று நினைக்கிறீர்கள், இல்லையா?
ஆமாம். ஒரு குழந்தை கொள்கை இருந்திருக்காவிட்டால்,
சீனாவில் நரமாமிசம் நடந்திருக்கும்.
அவ்வளவு தீவிரமாகவா?
முற்றிலும்.
உங்களிடம் ஒரு ஆப்பிள் இருந்தால் ஒரு குழந்தை அதை முழுமையாக சாப்பிட முடியும்,
ஆனால் நான்கு குழந்தைகள் அதைப் பங்கிட வேண்டும்.
பாருங்கள்... ஒரு குழந்தை எவ்வளவு சாப்பிட்டு விடப்போகிறது?
தவிர, அவர்கள் விரைவில் வளர்ந்து மற்றும் உடனுதவியளிக்க முடியும்...
மக்கள் பட்டினியால் இறந்து போவார்கள்.
உங்கள் அப்பாவின் தலைமுறைக்கு வாழ்க்கை எவ்வளவு கடினமாக இருந்தது நினைவிருக்கிறதா?
குத்தலரிசி தவிர சாப்பிட வேறு ஒன்றும் இல்லை
இது நாள்பட்ட மலச்சிக்கலை ஏற்படுத்தியது...
ஆனால் அவர்கள் உயிர் பிழைத்தார்கள்.
அவர்கள் உயிர் பிழைத்தாலும் வாழ்க்கை நிலைமை மிகவும் கடுமையாக இருந்தது.
தாத்தாவின் தலைமுறையில் எப்படி இருந்தது?
அதைவிடவும் கடுமையாக.
எனக்கு எத்தனை குழந்தைகள்?
உன் பெரிய அத்தை,
உன் அப்பா,
உன் சித்தப்பா,
குவோகோ என்ற பெயர் கொண்ட மற்றொரு மகன்,
குவோகோ...
லான்லான் என்ற பெயர் கொண்ட மற்றொரு மகள்.
லான்லான் உன் பாட்டியின் கைகளிலேயே இறந்து போனாள்.
அப்போது பல கிராம குழந்தைகள் பெரியம்மையால் பாதிக்கப்பட்டார்கள்,
ஆனால் அவள் அதனால் அவதிப்படவில்லை.
மருத்துவர் பெரியம்மை என்று நினைத்து மதியம் தடுப்பூசி போட்டார்.
அன்று மதியமே, அவள் இறந்துவிட்டாள்.
குவோகோ இறந்தது...
அது அவனது மூளையில் ஏதோ ஒன்று...
-மூளைக்காய்ச்சலா? -ஆமாம். மூளைக்காய்ச்சல்.
என் தாத்தாவின் வயது 83.
அவர் போர்கள், வரட்சி மற்றும் புரட்சிகளில் வாழ்ந்தவர்.
என் பெற்றோர்களும் பெரிதாக சுகப்படவில்லை.
என் தந்தை மூளை ரத்தக்கசிவால், தனது 33 வது வயதில் இறந்தார்.
அவரது குறுகிய வாழ்க்கையில் போராட்டம் மட்டுமே இருந்தது நிறைவு இல்லை.
எனது குடும்பத்தினர் யாரும் கொள்கையை, அதன் செயல்முறையை கேள்வி கேட்கவில்லை.
அரசு இசை மற்றும் தொலைக்காட்சியை பயன்படுத்தி மக்கள் விதிகளை
பின்பற்றினால் அவர்கள் கற்பனை செய்யும்
ஒரு நல்ல வாழ்வு கிடைக்கும் என காண்பித்தார்கள்.
என் நாட்டிற்கு ஒரு நேசமான பாடல் பிரச்சார பாடல்
கடினமான காலத்திலும்
நீங்கள் சவால்களை வெறித்துப் பாருங்கள் மிகுந்த நேர்மையுடன்
பொறுமையுடன் நம்பிக்கை வைத்திருங்கள்
நாளை நிச்சயமாக ஒரு நல்ல நாளாக இருக்கும்
ஒரு குழந்தை கொள்கையை நீங்கள் இவ்வளவு விமர்சிக்க கூடாது.
மக்களின் வீடுகளை இடிப்பது கொடுமை என்றாலும்,
இது ஒரு தேவையான நடவடிக்கை
கொள்கையை நிலைநாட்ட
ஏனெனில் அனைவரும் அதிகமாக குழந்தைகளை பெற விரும்புகிறார்கள்.
என் அம்மாவிடம் ஒன்றை சொல்ல விரும்புகிறேன்.
சீனாவில் உள்ள பல மக்களைப் போல், சீனாவின் உயிர் பிழைப்பிற்கு
இந்த கொள்கை அவசியம் என்று அவர் நம்புகிறார்.
ஆனால் அவரைப் போன்ற மக்கள் ஒவ்வொரு குடும்பமும்
செய்த தியாகங்கள் மதிப்புள்ளதா என உண்மையில் நினைத்தார்களா என்று வியந்தேன்.
நான் பிறந்த போது...
நான் பெண்ணாக பிறந்திருந்தால், என்னை ஒரு கூடையில் போட்டு அனுப்பி இருப்பார்கள்.
நான் ஒரு பெண் குழந்தையாக இருந்திருந்தால், நான் நிராகரிக்கப்பட்டிருப்பேன்.
ஜிஹிஹோ வாங் என் தம்பி
என் தந்தை சிறுவயதிலேயே இறந்து விட்டார்.
நீ நடுநிலைப் பள்ளியிலும், நான் தொடக்கப்பள்ளியிலும் இருந்தோம்.
அம்மாவால் இருவரையும் படிக்க வைக்க முடியாததால்,
நீ அப்போதே வேலைக்கு செல்ல வேண்டும் என்று முடிவெடுத்தார்.
நீ குடும்பத்திற்கு பணம் சம்பாதித்து உதவ முடியும்,
ஆனால் என்னை தனந்தனியாக நீ ஆதரிக்கவும் முடியும்.
எனக்கு இது தெரியவந்தபோது...
எனக்கு மிகவும் வருத்தமாக இருந்தது...
ஆனால் அது முற்றிலும் என் கட்டுப்பாட்டில் இல்லாத ஒன்று...
தாத்தா, என் தம்பியின் மகன் போல் என் மகனும் உங்களுக்கு ஒன்று தானா?
நிச்சயமாக இல்லை.
உன் மகன் என்னை என்னவென்று அழைப்பான்?
கொள்ளு தாத்தா என்றுதானே?
இல்லை, தூரத்து கொள்ளு தாத்தா.
அது தூரத்து சொந்தம்.
நாம் பிரிந்து விட்டோம்.
உன் தம்பியின் பையன் என்னை கொள்ளு தாத்தா என்று அழைப்பான்.
அவன் இந்த குடும்பத்தை சேர்ந்தவன், ஆனால் நீ வேறு ஒரு குடும்பத்தை சேர்ந்தவள்.
ஏன் இந்தப் பாகுபாடு?
நீயும் உன் தம்பியும் உடன்பிறந்தவர்கள்.
சரி, அப்போது நாங்கள் ஒன்று இல்லையா?
ஆனால் நீ திருமணம் செய்து கொண்டது வேறொருவரின் குடும்பம்.
எங்களுக்கெல்லாம் நிச்சயம் ஒரு பேரன் வேண்டும்.
எதற்காக?
எங்கள் குடும்பப் பெயரை எடுத்துச்செல்ல!
ஆண்பிள்ளைகள் இல்லாமல்,
குடும்பம் தழைக்காது.
மகள்கள் பற்றி என்ன?
மகள்கள் திருமணமாகி வேறு குடும்பத்துடன் நிரந்தரமாக இணைந்து விடுவார்கள்.
இங்கு திரும்பி வந்த பிறகு, நான் உணர்ந்தேன்
நானும் என் தாத்தாவும் சேர்ந்திருக்கும் ஒரு புகைப்படம் கூட இல்லை என்று,
ஏனென்றால் அவர் தனது இரு பேரன்களுடன் மட்டும்தான் புகைப்படம் எடுத்துக்கொண்டார்.
ஒரு விஷயம் நான் குறிப்பாக அபத்தமாக காண்கிறேன்...
தாய்மார்களும் பாட்டிகளும் கூட அவர்களின் ஆண் சந்ததியை விரும்புகிறார்கள்,
அவர்களே பெண்களாக இருந்தபோதிலும்.
உதாரணமாக, பாட்டி உனக்கு வைக்காமல் எனக்கு மட்டும் தின்பண்டங்கள் எடுத்து வைப்பார்.
அம்மா பள்ளிப்படிப்பைத் தொடர உன்னை விட்டு என்னை தேர்ந்தெடுத்தார்.
என் அம்மா பிறந்த போது அவரது பெற்றோர்கள் ஜவோடி என பெயரிட்டார்கள்,
அதற்கு "விரைவில் ஒரு தம்பியைக் கொண்டு வா" என அர்த்தம்.
அவள் பின்னர் அவளது தம்பிக்கு அவனது மகளை சந்தையில் கைவிட உதவினார்
மறுபடியும் ஒரு மகனை பெற்றெடுக்க அவர் முயற்சிப்பதற்கு.
எங்களால் பட்டப்பகலில்
குழந்தையை கைவிட முடியவில்லை
எனவே அவளை ஒரு கூடையில் வைத்து, மலைகள் மேல் ஏறி
அது இன்னும் இருட்டாக இருந்தபோது.
அவளது உடையில் இருபது டாலர்கள் வைத்து
அவளை சந்தையின் கறி மேடையில் விட்டு விட்டோம்.
இரு பகல் மற்றும் இரு இரவுகள் அவள் அங்கேயே இருந்தாள்.
யாரும் அவளை விரும்பவில்லை. அவள் முகம் முழுவதும் கொசு கடித்திருந்தது.
இறுதியில் அவள் இறந்துவிட்டாள்.
உண்மையாகவா?
பின்னர் அவளை புதைத்து விட்டோம்.
ஷிஹுவா வாங் என் மாமா (என் அம்மாவின் தம்பி)
அம்மா சொன்னார்கள் நீங்கள் வெகு நேரம் அழுதீர்கள் என்று.
ஆமாம் நான் அழுதேன்.
யாருக்குத்தான் அழுகை வராது? அவளை கொடுத்தபோது ஓயாமல் அழுதேன்.
நான் ஒரு அம்மாவாக ஆன பிறகு,
என் குழந்தை மூன்று நிமிடங்களுக்கு மேல் அழுவதை என்னால் பொறுக்க முடியாது.
அதை நீங்கள் எவ்வாறு கையாண்டீர்கள்?
என் தாய் தற்கொலை செய்துகொள்வதாக மிரட்டினார்,
"நீ இந்த பெண் குழந்தையை வைத்துக்கொண்டால் நான் தற்கொலை செய்து கொள்வேன்
அல்லது என் தற்கொலைக்கு முன் அவளை முதலில் கழுத்தை நெரித்து கொல்வேன்." என கூறினார்.
அவளை விட்டுவிடுவதால் அவளை காப்பாற்ற முடியும் என நினைத்தேன்.
ஆனால் இறுதியில் அவள் இறந்துவிட்டாள்.
உயிருடன் இருந்திருந்தால், இப்போது அவளுக்கு 27 அல்லது 28 வயது இருக்கும்.
எனது குடும்பத்தில் குழந்தையை கைவிட வருந்திய
ஒரே ஒருவர் என் மாமா தான் என்று சொல்ல நான் விரும்புகிறேன்.
ஜூய்ஜியாவோ வாங் என் அத்தை (என் அப்பாவின் சகோதரி)
எனது இரண்டு நாத்தனார்கள் அவளை மனித கடத்தல்காரர்களிடம் அனுப்ப உதவினார்கள்.
-கடத்தல்காரரை உங்களுக்கு தெரிந்தவரா? -ஆமாம்.
அந்தக் கடத்தல்காரர் இதை தொழிலாக செய்துகொண்டிருந்தாரா?
ஆம். அவள் என் கணவரின் உறவினர்.
எப்படி உறவு?
அவள் என் கணவரின் அத்தங்காள்.
அவர் இதை பல ஆண்டு காலமாக செய்து வருகிறார்களா?
ஆம், அவள் ஒரு குழந்தைக்கு 45 டாலர்கள் சம்பாதிப்பார் என்று கேள்விப்பட்டேன்.
அவர் உங்களுக்குப் பணம் கொடுத்தார்களா?
இல்லை. யாருக்கும் பெண் குழந்தைகள் விரும்பவில்லை,
பல பெண் குழந்தைகள் சந்தையில் விடப்பட்டு சூரிய ஒளியில் இறந்திருக்கின்றனர்.
-உண்மையாகவா? -சடலங்கள் முழுவதும் புழுக்கள் இருந்தன.
சந்தையில் அவர்களை எடுத்துச்செல்ல யாரும் இருப்பதில்லை என்று உன் பாட்டி சொல்வார்கள்.
மற்ற குழந்தைகளைப் போல் அவளை அங்கு சாகவிட என்னால் எப்படி முடியும்?
அப்பொழுது அவளுடைய எதிர்காலத்தைப் பற்றி நான் நினைக்கவே இல்லை,
அவள் உயிர் வாழ வேண்டும் என்று நான் விரும்பினேன்.
அதிக எண்களில் கைவிடப்பட்ட குழந்தைகள் இருந்தது
சீனா முழுவதிலும் மனித கடத்தல்களுக்கு வாய்ப்புகள் அதிகரித்தது.
எங்கள் கிராமங்களில், அவர்களை ஜோடி சேர்ப்பவர்கள் என்று அழைப்போம்
ஏனென்றால் தேவைப்படாத குழந்தைகளை எடுத்து அவர்களுக்கான வீடுகளைக் கண்டுபிடித்ததால்.
ஜோடி சேர்ப்பவர்கள் பற்றி என் அத்தையிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தபோது
பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன் தேசிய செய்தியில் வந்த கதை ஒன்று நினைவிற்கு வந்தது,
ஒரு முழு குடும்பமும் குழந்தைகளை அனாதை இல்லங்களுக்கு விற்றதற்கு கைதானார்கள்.
அந்த சமயத்தில், குழந்தைகளை விற்பது கொடூரமான மற்றும் தீய செயல் போல் தோன்றியது.
ஆனால் இப்போது ஆச்சர்யப்படுகிறேன், அரசு பதிப்பு படி அவர்களின் குற்றம் உண்மையா என.
ஷென்சென், குவாங்டாங்
யுயேங் துவான் முன்னாள் மனித கடத்தல்
முன்னாள் கடத்தல்கார் துவான் யுயேங்கை நான் ஷென்செனில் கண்டுபிடித்தேன்.
துவான் நான்கு ஆண்டுகள் சிறையில் கழித்தார் ஆனால் இப்போது பாதுகாப்பு காவலர்.
நான் அங்கு சென்றபோது, அவர் விடுமுறையில் இருந்தார்,
மூடப்போகும் வணிக நிறுவனத்தில் மரச்சாமான்களை தேடி கொண்டிருந்தார்.
என்ன ஒரு சுகமான நாற்காலி!
நீங்களும் உங்கள் குடும்பமும் தான் நாட்டின் மிகப்பெரிய கடத்தல்காரர்களா?
நாங்கள் தான் பெரியவர்கள் என்று என்னால் சொல்ல முடியாது,
ஆனால் பெரும்பாலும் செயல்பாட்டில் நாங்கள் நீண்ட நாட்கள் இருந்தோம்.
எத்தனை குழந்தைகளை அனாதை இல்லங்களுக்கு அனுப்பியுள்ளீர்கள்?
கணக்கிட்டு சொல்வதென்றால்...
கிட்டத்தட்ட பத்தாயிரம் என்று சொல்வேன்.
பத்தாயிரம் குழந்தைகளா?
அது சரி... ஒன்றோ இரண்டோ அல்லது சில ஆயிரங்கள் அல்ல.
-பத்தாயிரமா? -ஆமாம், பத்தாயிரம்.
ரயில் நிலையம் ஜான்ஜியாங், குவாங்டாங்
பத்தாயிரம் என்ற எண் எனக்கு அதிகமாக ஒலித்தது,
ஆனால் அதை சரிபார்க்க எனக்கு வழி இல்லை.
அதை எப்படி செய்தார் என்பதை சரியாக எனக்கு காண்பிக்கச் சொன்னேன்.
அவர் ஒவ்வொரு நாளும் ரயிலில் செல்வார்
குவாங்டாங் மாகாணத்திலிருந்து, அங்குதான் நிறைய குழந்தைகளை பார்ப்பார்,
மற்றும் ஹுனான் மாகாணம் வரை,
அங்கு அவர் குழந்தைகளை அனாதை இல்லங்களுக்கு விற்பார்.
இரவு பகலாக நான் இந்த சாலையில் நடப்பேன்
ஏதேனும் கைவிடப்பட்ட குழந்தைகள் இருக்கின்றதா என பார்ப்பேன்.
அப்படி இருந்தால் அவற்றை அனாதை இல்லங்களுக்கு கொண்டு வருவேன்.
அனாதை இல்லங்கள் ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் எனக்கு 200 டாலர்கள் செலுத்துவார்.
பின்னர் அவர்கள் குழந்தைகளை சர்வதேச தத்தெடுப்பிற்கு கொடுத்துவிடுவார்கள்.
வெளிநாட்டு தத்தெடுப்பு பணத்திலிருந்து, கடத்தல்காரர்களுக்கு பணம் செலுத்துவார்,
பரிவர்த்தனைகளின் இந்த சுழற்சியை நிலைநிறுத்தும்.
கடத்திய அனைத்து குழந்தைகளும் குவாங்டாங் மற்றும் ஹுனான் மாகாணத்தை சேர்ந்தவையா?
ஆமாம்.
இந்த இரு மாகாணங்களில் உங்களால் நிறைய பார்க்க முடியுமா?
ஆமாம்.
நான் 17 அல்லது 18 வயது இருந்தபோது வண்டியில் நகரத்தை சுற்றுவேன்...
காலையில்!
வழியில் நான்கு அல்லது ஐந்து கைவிடப்பட்ட குழந்தைகளை பார்ப்பேன்.
அந்த வயத்திலேயே கடத்தல் தொழிலை ஆரம்பித்தீர்களா?
இல்லை, அவர்கள் இறப்பதைப் பார்த்தேன்.
அந்த சமயத்தில், அவர்களை எங்கு கொண்டு செல்வது என எனக்கு தெரியவில்லை.
1992-1993 ஆண்டில் கைவிடப்பட்ட குழந்தைகளை அனாதை இல்லங்களுக்கு கொண்டு வந்தேன்.
1992ஆம் ஆண்டுதான் சீனா
சர்வதேச தத்தெடுப்பு திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தியது,
இதன் மூலம் வெளிநாட்டவர்கள் சீன அனாதைகளை தத்தெடுத்துகொள்ளலாம்.
அனாதைகளின் தேவை வேகமாக அதிகரித்ததால் துவான் குடும்பம் உதவியை நாடினர்.
எங்கள் உதவியாளர்களில் குப்பை பொறுக்குபவர்கள்,
எரிவாயு வினியோக வண்டி ஓட்டுனர்கள்,
உந்துவண்டி வாடகை ஓட்டுனர்கள் மற்றும் பேருந்து ஓட்டுனர்கள் அடங்குவர்.
தொழில்ரீதியாக அவர்கள் நகரம் முழுவதும் சுற்ற வேண்டியிருந்தது.
கைவிடப்பட்ட குழந்தைகளை எங்கு பார்த்தாலும் அவர்கள் தூக்கி வருவார்கள்.
இவர்கள் அனைவரும் சமூகத்தின் அடிமட்டத்திலிருந்து வந்தவர்கள்.
குழந்தைகளுக்காக மிகவும் வருத்தப்பட்டு, அவர்களுக்கு உதவ விரும்பினார்கள்.
ஆரம்பத்தில் நாங்கள் அதை பணத்திற்காக செய்யவில்லை.
அந்தக் குழந்தைகளை மீட்க மட்டுமே நினைத்து
அவர்களுக்கு உணவும் இருப்பிடமும் தந்து உதவினோம்.
மெய்லின் துவான் துவானின் சகோதரி
நாங்கள் அனாதை இல்லங்கள் தொண்டு நிறுவனங்கள் என்று எண்ணினோம்.
நான் மாநில அரசால் நடத்தப்பட்ட அனாதை இல்லங்களுக்கு குழந்தைகளை கொண்டு வந்தேன்.
அவர்கள் எனக்கு பணம் தந்தார்கள்...
முதலில் தண்டிக்கப்பட வேண்டியவர்கள் அவர்கள்தானே?
இதுதான் எங்களுக்கு கிடைத்த தீர்ப்பு.
என் தங்கைக்கு பத்து வருடங்கள்.
என் அக்காவிற்கு பதினைந்து வருடங்கள்
மற்றும் எனக்கு ஆறு வருடங்கள்.
குப்பை எடுக்கும் ஒருவருக்கு ஐந்து வருடம்
ஒரு குழந்தையை எடுத்து என் தங்கையிடம் கொடுத்ததற்காக.
எனது தண்டனை காலத்தை 32 வயதில் தொடங்கி 42 இல் வெளியே வந்தேன்,
நான் உள்ளே சென்றபோது என் மகனுக்கு ஐந்து வயதுதான்.
நான் நீண்ட காலம் சிறையில் இருந்ததால்
நானும் என் மகனும் முற்றிலும் மாறுபட்ட வாழ்க்கையை வாழ்வது போல் தோன்றுகிறது,
எங்களுக்குள் பேசிக்கொள்ள பொதுவான எந்த ஒரு விஷயமும் இல்லை.
ஒரு குழந்தை கொள்கையை அமல் படுத்தாமல் இருந்திருந்தால்,
இவை எதுவும் எங்களுக்கு நிகழ்ந்திருக்காது.
இந்த கொள்கை பச்சிளங் குழந்தைகளின் வாழ்க்கையை மட்டும் எடுக்கவில்லை,
பல பெரியவர்களின் வாழ்க்கையையும் பாழாக்கி விட்டது.
உங்கள் மகளின் இழப்பை உணர்ந்ததுண்டா?
நிச்சயமாக. வராமல் இருக்க சாத்தியமில்லை.
அவள் உயிருடன் இருக்கிறாளா இல்லையா என்பது தெரியாது.
கடத்தல்காரர்கள் அதைப் பற்றிய எந்த விஷயத்தையும் உங்களிடம் பகிரவில்லையா?
இல்லை. அவர்கள் அதை செய்வதில்லை.
குழந்தைகளின் குடும்பத்தினர் அவர்களை தேடி வருவதை விரும்பவில்லை...
வருங்காலத்தில் அவர்கள் சேர்வதை விரும்பவில்லை.
முப்பது ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன,
நேரம் எவ்வளவு விரைவாக பறக்கிறது!
திரும்பிப் பார்த்தால்,
அந்தக் கொள்கையை நீங்கள் வெறுக்கிறீர்களா?
வெறுக்க என்ன இருக்கிறது? கொள்கை என்றால் கொள்கைதான்.
ஒன்றும் இல்லையா?
எந்த வெறுப்பையும் கொண்டிருக்கவில்லை.
இது என் விதி.
மகள் பிறந்ததற்கு உங்கள் தலைவிதி?
ஒரு ஜோதிடர் ஒரு முறை என்னிடம் கூறினார் இது என் விதி.
என் அத்தை அவர்களது மகளை கைவிட்ட கதையை சொல்லும் வரை,
எனக்கு அப்படி ஒரு உறவினர் இருந்ததே தெரியாது.
இப்போது என் மனதில் பல கேள்விகள் எழுந்தன.
அவள் எங்கு இருக்கக் கூடும்?
மற்றும் துவான் அனாதை இல்லங்களுக்கு விற்ற குழந்தைகள் எங்கு இருப்பார்கள்?
லெகி, உதாஹ்
இக்கேள்விக்கான பதிலை வழங்க 18 ஆண்டுகளாக ஒரு அமெரிக்க குடும்பம் முயற்சிகின்றது.
பிரையன் ஸ்டுய் அண்ட் லாங் ஸ்டுய் இணை நிறுவனர்கள், ஆராய்ச்சி சீனா
இக்குழந்தைகள் வுச்சுவானில் உள்ள துவான் குடும்பத்திலிருந்தோ
குடும்பக்கட்டுப்பாடு அல்லாத இடத்திலிருந்தோ வந்திருக்கலாமென
குறிப்புகள் காண்பிக்கின்றன.
அதுமட்டுமல்ல... இதில் ஆச்சரியமான விஷயம் என்னவென்றால்
சர்வதேச அளவில் அனாதை இல்லங்களிலிருந்து தத்தெடுக்கப்பட்ட நூற்றுக்கணக்கான
குழந்தைகளில் ஒரு கையளவு நபர்கள் முறையாக கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளனர்.
-மீதமுள்ளவர் மக்களால் வாங்கப்பட்டவர்கள். -புரிகிறது.
லாங் லேன் மற்றும் அவரது கணவர் பிரையன் ஆராய்ச்சி-சீனாவின் துணை நிறுவனர்கள்,
அது தத்தெடுக்கப்பட்ட சீன குழந்தைகளை அவர்கள் பிறந்த குடும்பங்களுடன்
இணைக்கும் ஒரு கட்டண சேவை.
அவர்களுடைய இந்த தேடல் அவர்களின் சொந்தக் குழந்தைகளில் இருந்து தொடங்கியது.
நானும் என் கணவரும் மூன்று பெண் குழந்தைகளை
சீனா அனாதை இல்லங்களிலிருந்து எடுத்தோம்.
சர்வதேச குடும்பங்களில் சீனாவிலிருந்து தத்தெடுப்பது ஏன் பிரபலமாக இருந்தது?
முக்கியமான விஷயம் என்னவென்றால் சீனாவின் திட்டம், தொடக்கத்திலிருந்தே,
வெகுவாக ஊகிக்கக் கூடியதாக இருந்தது.
உங்களுக்கு நடைமுறையில் கடைசி காசு வரை தெரியும்
எவ்வளவு பணம் தேவை சீனாவுக்கு கொண்டு வர வேண்டும்.
ஒவ்வொரு நாளும் நீங்கள் எங்கு இருப்பீர்கள் என தெரியும்.
எந்தெந்த படிவங்களில் கையெழுத்திட வேண்டும் என தெரியும்.
அனைத்தும் நூறு சதவிகிதம் நிர்ணயிக்கப்பட்டிருந்தது.
சீனாவிலிருந்து தத்தெடுக்க சராசரியான மொத்த விலை எவ்வளவு?
பொதுவாக சொல்லப்போனால் குறைந்தபட்சம் பத்தாயிரம் டாலர்கள் முதல்
இருபதிலிருந்து இருபத்தைந்தாயிரம் டாலர்கள் வரை.
எனவே நாங்கள் ஆய்வு செய்து, எங்கள் கோப்பு தொகுப்பை சமர்பித்தோம்
பின்னர் மெய்கினாவை 1998 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 4ஆம் தேதி தத்தெடுத்தோம்.
மேலும் அது வார்த்தையில் சொல்ல முடியாத அளவு வாழ்க்கையை மாற்றும் ஒரு அனுபவம்.
நாங்கள் சொன்னோம், "தோழா, நாம் மீண்டும் அந்த சவாரிக்கு செல்ல வேண்டும்."
இப்போது கேமராவை பார். இரண்டு, மூன்று, ஒன்று.
-இங்கே பார். -இங்கே. ஒன்று, இரண்டு...
என் மூத்த மகள் தன்னை பெற்றவர்களை கண்டுபிடிக்க விரும்பினாள்
அவள் சிறியவளாக இருந்ததிலிருந்து.
ஒரு நாள் ஓடி வந்து என்னிடம் கேட்டாள்,
"அம்மா, என்னை பெற்றவர்களுக்கு ஏன் என்னை பிடிக்கவில்லை? ஏன்? ஏன்? ஏன்?"
பின் அவள் ஓடி சென்று அவளுடைய அறையில் கட்டிலுக்கு அடியில் ஒளிந்து கொண்டாள்.
நான் அவளிடம் சென்றதும் அவள் அழத்தொடங்கினாள்.
ஓ, என் கடவுளே... அவளுக்கு எப்படி பதில் சொல்வது என்று எனக்கு தெரியவில்லை.
மெய்கினாவின் பெரும்பகுதி வாழ்க்கையில்,
அவள் அவர்களிடம் எப்படி வந்தாள் என சரியாக அறிந்திருப்பதாக நினைத்தார்கள்.
நான் உண்மையில் சுமார் 2000 இல் சீனாவில் ஆராய்ச்சி செய்யத் தொடங்கினேன்,
மற்றும் அவளை கண்டுபிடித்தவரை பேட்டி கண்டோம்.
எங்களுக்குத் தெரிய வேண்டிய ஒரு விஷயம்
எந்த நாள் எந்த நேரத்தில் அவர்கள் மெய்கினாவை கண்டுபிடித்தனர் என்பது?
அவர் சித்தரித்த அவருடைய விவரமான அனுபவம்
முற்றிலும் முறையானது என எனக்கு தோன்றியது.
காலை, கிட்டத்தட்ட எட்டு மணி.
அவள் எப்படி இருந்தாள்? ஒரு துணியால் சுற்றப்பட்டா அல்லது பெட்டியிலா?
ஒரு காகித கூண்டில் இருந்தாள்.
-எதில் இருந்தாள்? -காகித கூண்டில்.
-அட்டை பெட்டியா? -அட்டை பெட்டி. ஆம்.
பத்து ஆண்டுகளாக, நான் நம்பினேன் அந்த கதை துல்லியமானது என்று.
பின்னர் இறுதியாக லேன் சொன்னார், உனக்கு தெரியுமா,
"நாம் திரும்பி செல்ல வேண்டும்
மற்றும் நான் அந்த கண்டுபிடித்தவரிடம் பேச வேண்டும்."
எனவே அவள் திரும்பிச் சென்றாள், நான் பேட்டி கண்ட பெண்ணைக் கண்டாள்,
அந்தப் பெண் கொஞ்சம் பதட்டம் அடைந்து, அவள் சொன்னாள்,
"நீங்கள் அனாதை இல்லத்துடன் பேசினீர்களா?
உண்மையில் உங்கள் மகளின் கண்டுபிடிப்புடன் எனக்கு எந்த சம்பந்தம் இல்லை.
தத்தெடுப்பதற்காக ஆவணங்களில் மட்டும் எங்கள் பெயர்கள் போடப்பட்டன.
உங்கள் மகளை நாங்கள் கண்டுபிடிக்கவில்லை."
இப்போது, லான் என்னை அழைத்து இதை சொல்லியபோது, எனக்கு,
"ஆஹா, அது ஆச்சரியமாக இருக்கிறது."
ஏனென்றால் இப்போது எனக்கு புரிந்தது, அனாதை இல்லம்
நான் 2000 ஆம் ஆண்டில் அங்கு செல்லும் முன் கண்டுபிடிப்பாளரை தயார்படுத்தி,
"அவருக்கு ஒரு நல்ல கதையை கொடு. ஏதாவது ஒன்றை உருவாக்கு. அவரை நன்றாக உணரவும் வை."
மற்றும் அதுதான் நடக்கும் பெரும்பாலான சந்தர்ப்பங்களில்
மேற்கத்திய குடும்பங்கள் சீனாவுக்குச் செல்லும்போது,
அவர்கள் இதே கதையை மீண்டும் மீண்டும் தருகிறார்கள்.
2005 ஆம் ஆண்டின் இறுதியில் இருந்திருக்க வேண்டும்
துவான் குடும்பத்தினர் குழந்தை கடத்துவதை பற்றி நான் படித்தேன்
மற்றும் சில முரண்பாடுகளைக் கவனித்தேன்.
அது என் ஆவலைத் தூண்டியது
மேலும் துவானைத் தொடர்புகொண்டு எவ்வாறு இயங்கினார் என கண்டுபிடிக்க விரும்பினேன்.
என்னால் அதைக் ஏன் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை?
2010 இல் முதன் முறையாக துவானை சந்தித்தேன்
அவர் சிறையிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்ட பிறகு.
லாங் லேனிடன் பேசும்போது, நான் உணர்ந்தேன்
அவள் ஏற்கனவே கண்டுபிடித்த பாதையை நான் பின்பற்றிக்கொண்டிருந்தேன்.
அவர்கள் அனைவரும் அமெரிக்கா, கனடா, ஸ்பெயினிலிருந்து வந்திருந்தார்கள்...
இவை அனைத்தும் குழந்தைகளின் பெயர்களா?
ஆம், அவற்றில் பல...
எனவே அனாதை இல்லங்களுக்கு முன் குழந்தைகள் காணப்பட்டன என அவர்கள் சொன்னது உண்மையா?
நான் அணுகுவதற்கு பல வருடங்களுக்கு முன்னரே
அவர் துவானின் குடும்பத்தை அணுகினார்.
துவானின் விசாரணைய குறித்த அனைத்து பதிவுகளின் நகலும் அவரிடம் உள்ளது.
சில வருடங்களுக்கு முன்பு காலமான
துவானின் தாயையும் பேட்டி கண்டிருந்தார்.
அவரது குடும்பத்தில் குழந்தைகளை முதன்முதலாக அனாதை இல்லத்திற்கு விற்றது அவர்தான்.
நீங்கள் குழந்தையை முதல்முறையாக அனாதை இல்லத்திற்கு கொண்டு வந்த போது,
அதன் இயக்குனர் உங்களிடம் என்ன சொன்னார்?
அவர் சொன்னது...
எவ்வளவு பணம் கொடுத்தார்?
சிறிதுகாலம் அவளை நான் பார்த்துக் கொண்டதால்
அவர் எனக்கு 115 டாலர்கள் கொடுப்பதாக சொன்னார்.
இரண்டு வயது வரை நீங்கள் அந்த குழந்தையை பார்த்துக் கொண்டீர்களா?
அவள்தானே சாப்பிடக்கூடிய அளவு வளர்ந்திருந்தாள்
ஆனால் அவளை அதற்கப் பின் என்னால் பார்த்துக்கொள்ள முடியவில்லை.
அவளை அங்கு ஒப்படைக்க உங்களுக்கு கஷ்டமாக இருந்ததா?
கஷ்டமாகத்தான் இருந்தது.
என்னால் அழுகையை கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை, அனாதை இல்லத்தில் அழுதுக்கொண்டே இருந்தேன்.
அனாதை இல்லத்தின் இயக்குனர் என்னை "இவள் உன் பேத்தியா? என்று கேட்டார்?"
"இல்லை, நான் இவளை கண்டெடுத்தேன்." என்று கூறினேன்.
"நீங்கள் அவளை கண்டெடுத்தீர்களா? அவளது குடும்பம் அவளை கைவிட்டுவிட்டது.
பின்பு நீங்கள் ஏன் அழுகிறீர்கள்?"
அவர் என்னை திட்டி, சொன்னார்,
"அழுவதை நிறுத்து. அவள் இங்கு நலமாக இருப்பாள்" என்று கூறினார்.
"உன் வாழ்க்கையை விட அவளது வாழ்க்கை நன்றாக இருக்கும்."
"மேலும் கைவிடப்பட்ட குழந்தைகளை கண்டால், நிச்சயமாக இங்கே அழைத்து வா."
அதனால் அனாதை இல்லம் வேலைக்கு அமர்த்தும்,
அதிகாரப்பூர்வமாக இல்லாமல், மருத்துவர்கள், செவிலியர்கள், வளர்ப்பு குடும்பங்கள்,
எதுவாக இருந்தாலும், ஒரு ஆட்சேர்ப்பு கூட்டத்தை உருவாக்கும்.
குழந்தையை கண்டுபிடித்து அனாதை இல்லங்களுக்கு
அழைத்து வரக்கூடிய யாராக இருந்தாலும்.
அவ்வாறு குழந்தைகள் அனாதை இல்லங்களுக்கு வரும்போது, அவர்கள் செய்ய வேண்டியது...
அவர்களைப் பற்றிய விபரங்களை அனாதை இல்லங்கள் போலி பதிவேற்ற வேண்டும்,
சொல்லப்போனால், "சரி, இன்று மூன்றாவது நடுநிலைப்பள்ளி எடுத்துக் கொள்வோம்."
உங்களுக்கு தெரியுமா, அவர்கள் தத்தெடுக்கும் குடும்பத்தினரிடம்,
"குழந்தை மூன்றாம் நடுநிலைப்பள்ளியில் கண்டெடுக்கப்பட்டது."
ஆனால் உண்மையில், அவர்கள் கண்டெடுக்கப்படவில்லை.
எனவே, இந்த அனாதை இல்லங்கள் என்ன செய்வார்கள் என்றால், அங்குள்ள
காவல் நிலையங்களுடன் ஒப்பந்தம் இடுவார்கள்,
"கண்டெடுக்கப்பட்ட குழந்தைகளின் அறிக்கைகளை தயார் செய்து உங்களிடம் கொடுத்தால்,
நீங்கள் அதை அங்கீகரித்து கொடுக்க வேண்டும்,
ஒவ்வொரு அறிக்கைக்கும் 50 யுவான்கள், அல்லது என்ன வேண்டுமோ தருகிறோம்."
கண்டெடுக்கப்பட்ட விளம்பரங்கள் யாரும் படிக்காத நாளிதழ்களில் வெளிவரும்.
அதில் வெறும் ஒரு புகைப்படம் மற்றும் குழந்தையைப் பற்றிய சில விஷயங்கள்,
அவர்களது பாலினம், அவர்களது உடல் நிலை,
எங்கு கண்டறியப்பட்டார்கள் என்ற விவரம்,
என்ன வயது, அவர்களது பிறந்த தேதிகள் போன்றவை.
பின்னர் கண்டுபிடிப்பு விளம்பரத்தின் அடியில்,
"குழந்தையை பெற்றவர்கள் 60 நாட்களுக்குள் திருப்பிப் பெற்றுக் கொள்ள வேண்டும்,
அல்லது குழந்தை தத்தெடுப்பதற்கு சமர்ப்பிக்கப்படும்." என்று இருக்கும்.
நாளிதழ்களில் வந்த கண்டுபிடிப்பு விளம்பரங்களை பார்த்து,
ஒவ்வொரு குழந்தையின் கதையையும் கண்டு வியந்தேன்.
அவர்கள் அனாதைகள் இல்லை என்றால்,
என் உறவினர் போல் அவர்களும் ஜோடி சேர்ப்பவர்களிடம் கொடுக்கப்பட்டவர்களா?
பல ஜோடி இரட்டையர்களை நான் பார்த்தேன்.
அதில் பெரும்பாலானோர் பிரிக்கப்பட்டனர்...
மேலும் அவர்களுக்கு உலகில் தங்களுக்கு ஒரு இரட்டையர் இருப்பதே தெரியாது.
1992 ஆம் ஆண்டு முதல் இப்போது வரை குறைந்தபட்சம் 1,30,000 சீன குழந்தைகள்
வெளிநாட்டு குடும்பங்களால் தத்தெடுக்கப்பட்டுள்ளனர்.
அனைத்து குழந்தைகளின் தகவல்களை நீங்கள் எடுத்து
ஒன்றோடு ஒன்று இணைத்துப் பார்த்தால்,
அதில் கையாளப்பட்டுள்ள முறை உங்களுக்கு தெரியும்.
தத்தெடுத்த குடும்பங்களிடம், குழந்தைகளை கண்டெடுத்த இடம்
இந்த இடம் என்றார்கள்.
கவனித்துப் பார்த்தால், அனாதை இல்லத்தின் வாசல்,
குடியியல் அலுவல்கள், அனாதை இல்லம், குடியியல் அலுவல்கள், அனாதை இல்லம்.
தெளிவாக உள்ளது, உங்களுக்குத் தெரியும், அவர்கள் தகவல்களை உருவாக்குகிறார்கள்
ஏனென்றால் அவர்கள் ஒரே இடத்தை மீண்டும் மீண்டும் பயன்படுத்துகிறார்கள்.
நான் கண்டுபிடித்த இந்த ஏமாற்று வேலை மற்றும் ஊழல் நாடெங்கும் பரவியிருந்தது.
கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ள நகரங்கள் முற்றிலுமாக
குழந்தை கடத்தலில் ஈடுபட்டிருந்தது:
சாங்ஜோ நகரம்
பெங்ஃக்பு
டியான்ஜியாங் வான்சாய்
லூஓயங் கியூப்பிங்
ஜான்ஜியாங் மஓனன் நகரம்
இங்குதான் குடும்பக்கட்டுப்பாடு உள்ளே வருகிறது
உங்களுக்கு ஏற்கனவே நிறைய குழந்தைகள் இருந்தால்,
அவர்கள் உங்கள் வீட்டை உடைக்க கூடும்
அல்லது உங்களது பன்றியை எடுத்துச் செல்வர், அல்லது ஏதோ ஒன்று செய்வார்கள்.
அனாதை இல்லங்கள் சர்வதேச தத்தெடுக்கும் திட்டத்தில் இணைந்ததும்
இந்நிலை மாறியது,
எனவே இப்போது அவர்கள் ஒரு வகையான வெற்றி-வெற்றி நிலைமை பார்த்தார்கள்
இங்கு பதிவு செய்யப்படாத குழந்தை, குடும்பக் கட்டுப்பாடு முறை மூலம் அழைத்து சென்று,
அனாதை இல்லங்களில் விடப்படுவார்கள்,
அனாதை இல்லங்கள் குடும்பக்கட்டுப்பாட்டு அதிகாரிகளுக்கு வெகுமதி வழங்குவார்கள்
பின்னர் அந்தக் குழந்தை சர்வதேச அளவில் தத்தெடுக்கப்படும்.
எனது 26 வயது வரை நான் சீனாவில் வாழ்ந்தேன்,
ஆனால் அரசு அதிகாரிகள் குழந்தைகளை ஒரு குழந்தை கொள்கையின் கீழ்
பறிமுதல் செல்வதைப் பற்றி கேள்விப் பட்டதே இல்லை.
இந்தக் கதை பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே, நான் சீனாவில் வாழ்ந்தபோதே
வெளிவந்தது என்பதை பிரையன் சொன்னபோது நான் அதிர்ந்தேன்.
அப்போது இப்படித்தான் நான் இருந்தேன்.
வாழ்நாள் முழுவதும்,
நாட்டின் மீது உள்ள அன்பு அரசு மற்றும் கட்சியின் மீதுள்ள
அன்பிற்கு சமம் என்று நம்பும்படி கற்பிக்கப்பட்டேன்.
இப்போது, இந்த நேரத்தில் என் வாழ்க்கையில் நான் திரும்பிப் பார்க்கும்போது,
எனது அறியாமையைக் கண்டு வியப்படைகிறேன்.
இது மிகவும் பரவலாக இருப்பதால், இது மிகவும் அரிதாக அறியப்பட்டதாக ஏன் நினைக்கிறீர்கள்?
சீன அரசு நிறைய செல்வாக்கு செலுத்தியது
இந்தக் கதையை அடக்குவதற்கு.
நாளிதழ்களை மிரட்டுவது, பத்திரிக்கையாளர்களை அச்சுறுத்தியது.
உங்களுக்குத் தெரியுமா, இம்மாதிரியான மிரட்டல்களால் கடைசியில்
அந்த பத்திரிக்கை நிருபர் சீனாவை விட்டு செல்ல வேண்டியதாயிற்று.
ஹாங்காங்கில் நாடுகடத்தப்பட்ட பத்திரிகையாளருக்கு மின்னஞ்சல் அனுப்பி,
என்னை சந்திக்க முடியுமா என்று கேட்டேன்.
அவர் ஒப்புக்கொண்டார், ஆனால் நாங்கள் ஒரு விடுதியில் சந்தித்தால் மட்டுமே,
ஏனெனில், அவரது முகவரியை அவர் வெளிப்படுத்த விரும்பவில்லை.
அறிக்கை வெளியானதும், என்னை வெளியேற்றி விட்டார்கள்.
இந்த விஷயத்தில் மேற்படி விபரங்களை வெளியிட அரசு உடனே தடை விதித்து விட்டது.
ஜியோமிங் பாங் பத்திரிகையாளர்
பாங் வசம் பலதரப்பட்ட ஆதாரங்கள் இருந்தது.
2010 இல் ஹுனான் மாகாணத்திற்கு அவரும், அவர் சக நண்பரும் புகைப்பட கருவியுடன் சென்றனர்.
லோங்குய், ஷாவோயங், ஹுனான் மாகாணம்
லோங்குய் ஜில்லாவில் உள்ள குடும்பங்களை அரசு குறி வைத்தது,
அது சீனாவின் மிகவும் ஏழ்மையான பகுதிகளில் ஒன்றாகும்.
ஜோவு, வீட்டில் இருக்கிறாயா?
ஜோவு
உங்கள் பேத்தி எடுத்துச்செல்லப்பட்டபோது அவளது வயது என்ன?
மூன்றரை மாதங்கள்.
எப்படி எடுத்துச் சென்றார்கள்?
இந்தப் பழைய வீட்டில் நான் அவளுடன் ஒளிந்து இருந்தேன்.
கிட்டத்தட்ட எட்டு அல்லது ஒன்பது பேர் வந்து அவளை எடுத்துச் சென்றனர்.
குழந்தையை எடுத்துச் சென்ற பின்னர், உங்களை அபராதம் செலுத்த சொன்னார்களா?
ஆமாம். ஆனால் எங்களிடம் போதுமான அளவு பணம் இல்லை.
அபராத தொகை எவ்வளவு?
இரண்டாயிரம் டாலர்கள்.
அவர்கள் உங்களிடம் கேட்டார்களா அல்லது வேறு எவரிடமாவது?
அவர்கள் என்னிடம் கேட்டார்கள்.
உங்களிடம் கேட்டது யார்?
குடும்பக்கட்டுப்பாடு அதிகாரிகளில் ஒருவர்.
யார் என்று எனக்கு ஞாபகம் இல்லை.
ஒரு குடும்பக் கட்டுப்பாடு அதிகாரியா?
ஆமாம்.
யாங்
இங்கு தான் நாங்கள் ஒளிந்திருந்தோம்.
இந்த இடத்திலா?
ஆமாம். நாங்கள் இந்தப் பன்றிகள் கூடாரத்தில்தான் ஒளிந்திருந்தோம்.
எங்களை 1,500 டாலர்கள் கட்ட சொன்னார்கள்.
ஆயிரத்து ஐநூறா?
அரசுக்கு பணம் தேவைப்பட்டது
அதனால் அவர்கள் ஒரு சமூக பராமரிப்பு கட்டணத் திட்டத்தை கொண்டு வந்தனர்.
குடும்ப கட்டுப்பாடு அலுவலகம்,
குடியியல் விவகார பணியகம், காவல்துறை, மற்றும் நீதிமன்றம்.
பல அரசு நிறுவனங்கள் அனைவரும் கட்டணம் வசூலிக்க ஒன்றிணைந்தனர்.
பாருங்கள்! இது அவர்கள் சுவற்றில் எழுதிய ஒரு முழக்கம்.
"ஒரு குழந்தை கொள்கையை மீறுபவர் அவர்களின் உடைமைகள் அனைத்தையும் இழப்பார்."
இதை 2011 ஆம் ஆண்டு படம் பிடித்தேன்...
இது போன்ற அறிகுறிகள் இன்னும் இருந்தன.
நான் வளர்ந்த போது, இது போன்ற அறிகுறிகளை எல்லா இடங்களிலும் பார்த்துள்ளேன்.
அனுமதியின்றி கர்ப்பம் தரிக்கவோ அல்லது பிள்ளை பெறவோ கூடாது.
ஒரு குழந்தைக்கு மேல் இருப்பவர்களை பற்றி தெரிவித்தால் 120 டாலர்கள் வரை பரிசு.
குடும்பக்கட்டுப்பாடு செய்ய மறுப்பவர் பார்க்கும் இடத்திலேயே கைது செய்யப்படுவர்.
குடும்பக் கட்டுப்பாட்டை மறுப்பவரின் குடும்பம் முழுவதுமே கஷ்டப்படும்.
ரகசிய கற்பங்கள் மற்றும் குழந்தை பிறப்புகளை திடமாக பிடியுங்கள்.
அதை உங்களால் தற்காலிகமாக மறைக்க முடியும், நிரந்தரமாக அல்ல.
வெளியே எடுங்கள், கருவை கலையுங்கள் - குழந்தைப் பெற்றுக்கொள்ளாதீர்!
ஒரு குழந்தைக்கு மேல் பெற்றெடுப்பதை விட ரத்த ஆறு ஓடவிடுவது நல்லது.
ஷாவோயங்கில் எத்தனை குழந்தைகள் தூக்கி செல்லப்பட்டனர்?
என்னிடம் இருபதுக்கு உறுதியான ஆதாரங்கள் உள்ளன...
ஆனால் அது ஒரு பனிப்பாறையின் உச்சியளவுதான்.
ஜெங் ஷுவாங்ஜி, உங்கள் வயது என்ன?
எனக்கு பத்து வயது.
நான் சந்தித்தப்போது அவளின் வயது பத்து.
பிறகு அவர் ஜெங் ஷுவாங்ஜியின் காணொளி காட்சிகளை எனக்கு காண்பித்தார்.
ஷுவாங்ஜி ஜெங் வயது 10
ஜெங்கிற்கு இரட்டை சகோதரி இருந்ததாக, அவள் பிரிக்கப்பட்டதாக கூறினார்.
ஒரு குழந்தை கொள்கையை மீறியதற்காக மூத்த இரட்டை சகோதரியை அவர்கள் எடுத்துச் சென்று
அனாதை இல்லத்தில் விட்டு விட்டனர்.
அவளை திரும்பப் பெற அபராதம் செலுத்துமாறு குடும்பத்தினரிடம் கூறப்பட்டது.
அபராதம் குறித்து அவர்கள் என்ன சொன்னார்கள்?
அவர்கள் முதலில் 500 டாலர்கள் கேட்டார்கள்.
பின்னர் எண்ணிக்கை அடுத்த நாள் 800 ஆக வளர்ந்தது, அதன்பின் 1,500 டாலர்கள் ஆனது.
நாளுக்கு நாள் அபராதம் அதிகரித்தது.
விரைவில் அவள் ஒரு அமெரிக்க குடும்பத்தாரால் தத்தெடுக்கப்பட்டாள்.
இதில் அந்த அமெரிக்க குடும்பமும் பாதிக்கப்பட்டவர்களில் ஒருவர்
ஏனென்றால் மாநில அரசால் நடத்தப்பட்ட அனாதை இல்லம்
அந்தக் குழந்தைகளை அனாதைகள் என்று கூறினார்கள்
ஆனால் உண்மையில் அவர்கள் அனாதைகள் இல்லை.
ஹாங்காங்கில், பாங் ஒரு புத்தகத்தை எழுதினார்
அதன் தலைப்பு, சாவோவின் அனாதைகள்.
அவர் இரட்டைப் பெண்களின் ஒருவரை அட்டைப்படத்தில் பயன்படுத்தினார்.
அதை சீனாவில் பிரசுரிக்க முடியவில்லை.
இலாப நோக்கமற்ற ஒரு யுஎஸ் அமைப்பின் உதவியால்
ஆங்கில பதிப்பு பிரசுரிக்கப்பட்டது.
2011-இல் பாங்கின் பதிப்பு வெளியிடப்பட்டதிலிருந்து,
ஷாவோயங் குடும்பங்களின் நிலை அடிப்படையில் அதே போல்தான் இருக்கிறது.
பொறுப்பாக இருக்க வேண்டிய மக்களுக்கு எந்த பொறுப்புணர்வும் இல்லை.
உங்களது இரட்டையர் மகளை கண்டுபிடிக்க உதவ நான் இங்கு வந்துள்ளேன்.
-இவள்தான் இரட்டையர்களில் இளையவளா? -ஆமாம்.
நன்றாக வளர்ந்து இருக்கிறாள்.
அவளுக்கு இப்போது பதினாறு வயது.
ஆங்கிலம்.
ஆ.ங்.கி.ல.ம்.
ஷுவாங்ஜி ஜெங் வயது 16
வரலாறு. வ.ர.லா.று.
என்னை மாதிரியான இரட்டை சகோதரி எனக்கு இருப்பதாக அப்பா கூறினார்
அவள் இப்போது அமெரிக்காவில் வசிக்கிறாள்.
அவள் நடக்க தொடங்கிய போது அவளை தூக்கி சென்றனர்.
அவளை தத்தெடுத்தவர்கள் அவளை நன்றாக வைத்திருப்பார்களா என்று வியக்கிறேன்.
அமெரிக்கா முன்னேறிய நாடுகளில் ஒன்று, சரிதானே?
அவள் காலை உணவாக ரொட்டியும் பாலும் சாப்பிட்டுக்கொண்டு இருக்கக்கூடும்.
அவளுடைய வாழ்க்கை அங்கே மிகவும் நன்றாக இருக்க வேண்டும்.
ஒரு நாள் அவள் திரும்பி வருவாள், எங்கள் குடும்பத்துடன்
மீண்டும் ஒன்றிணைவாள் என்று நம்புகிறேன்.
நாங்கள் சீனப் புத்தாண்டை ஒன்றாக வசந்த காலத்தில் கொண்டாடுவோம்,
இலையுதிர் காலத்தில் ஒன்றாக சேர்ந்து ஆற்றில் மீன் பிடிப்போம்,
குளிர்காலத்தில் பனிப்பந்துகளால் சண்டையிட்டு விளையாடுவோம்.
ஒரே மாதிரியாக உடையணிந்து, ஒரே மாதிரி சிகை அலங்காரம் செய்து கொள்ளவோம்,
ஒன்றாக பள்ளிக்கு செல்வோம், சேர்ந்து சாப்பிடுவோம்...
மற்றும் வீட்டிற்கு சேர்ந்து திரும்பி வருவோம்.
நான் லானிடம் என் அத்தை மற்றும் காணாமல் போன அத்தங்காள் பற்றிய கதையைச் சொன்னேன்.
அவளால் உதவ முடியும் என்று கூறினார்.
அவள் எடுத்துச் செல்லப்பட்டபோது உங்கள் மகளுக்கு என்ன வயது?
இருபது நாட்கள்.
இருபது நாட்களுக்கு மட்டுமே நாங்கள் ஒன்றாக இருந்தபோதிலும்,
அவள் மேல் ஒரு பாசப்பிணைப்பு இருந்தது, அவளை கொடுக்கும்போது மிகுந்த வருத்தம் கொண்டேன்.
உங்கள் டி.என்.ஏ மாதிரியை என்னால் எடுத்துக்கொள்ள முடியும்
வெளிநாட்டில் ஒரு பொருத்தம் இருக்கிறதா என்று கண்டுபிடிக்க.
அவளுடைய வயதை வைத்து பார்க்கும்போது அதிக வாய்ப்புகள் உள்ளன...
நீங்கள் கண்டுபிடித்த தத்தெடுக்கப்பட்டவர்களின் வயது வரம்பு என்ன?
கண்டுபிடித்ததிலேயே வயது அதிகமாக உள்ள தத்தெடுக்கப்பட்டவர்
1988 ல் பிறந்தவர்.
என் குழந்தை 1989 இல் பிறந்தவள்.
அப்போதெல்லாம் ஒரு குழந்தை கொள்கை மிகவும் கடினமாக இருந்தது.
முதலில் உங்கள் டி.என்.ஏ மாதிரியை சேகரிக்கிறேன்.
இந்த கோட்டை தொடும் வரை, உங்கள் உமிழ்நீரை துப்பவும்.
நீங்கள் அவளைக் கண்டுபிடிக்க முடிந்தால் மிகவும் நன்றியுள்ளவனாக இருப்பேன்.
அவருக்குத்தான் நன்றி சொல்ல வேண்டும்.
எனது அத்தையை சந்தித்த பிறகு,
லான் சீனாவைச் சுற்றி பயணம் செய்தார்,
குடும்பங்களிலிருந்து டி.என்.ஏ சேகரித்து
வெளிநாடுகளில் உள்ள குழந்தைகளுடன் பொருத்தத்தை சோதிக்க.
என்னைத் தாக்கிய ஒரு விஷயம், நாங்கள் பேசிய அனைவருக்கும்
கொள்கை பற்றி அதே விஷயங்களை கூறினார்கள்.
ஒரு குழந்தைக் கொள்கை மிகவும் கண்டிப்பானது.
-கொள்கை தீவிரமாக கண்டிப்பானது. -கொள்கை மிகவும் கண்டிப்பானது.
ஒரு குழந்தை கொள்கை நம்பமுடியாத அளவில் கண்டிப்பாக இருந்தது.
-எங்களுக்கு வேறு வழியில்லை. -எனக்கு வேறு வழியில்லை.
எங்களுக்கு உண்மையில் வேறு வழியில்லை.
அப்போதெல்லாம் எங்களால் ஒன்றும் செய்ய முடியாது.
இந்த பதிலை மீண்டும் மீண்டும் கேட்கையில்,
"எனக்கு வேறு வழியில்லை,"
சீனாவின் எந்தப்பகுதியில் இருப்பவராக இருந்தாலும் அவரிடம் ஒரு குழந்தை கொள்கை
அவரை எப்படி பாதித்தது என்று கேட்கலாம்,
அனைவரும் ஒரே விஷயத்தைத்தான் சொல்வார்கள் என உணர்ந்தேன்.
எனக்கு உண்மையிலேயே வேறு வழியில்லை.
எனக்கு என்ன வழி இருந்தது?
எனக்கு மிகவும் கோபம் வந்தது, என் குடும்பத்தின் மேலும் கூட,
இதற்குமேல் சொல்லவோ செய்யவோ எதுவுமில்லை.
அத்தகைய பகிரப்பட்ட உதவியற்றதன்மை இருந்தது.
இது எனக்கு நினைவூட்டியது, உங்களுக்காக ஒவ்வொரு முக்கிய வாழ்க்கை
முடிவுகளை எடுக்கும்போது, உங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும்,
அதன் விளைவுகளை உணர்ந்து பொறுப்பேற்பது மிகவும் கடினம்.
லாங் லான் மற்றும் பிரையன், அவர் சீனாவில் இருந்து கொண்டுவந்த
டி.என்.ஏ மாதிரிகளை சோதனை செய்தனர்.
எனது உறவினரை கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை, ஆனால் ஒரு பொருத்தத்தை கண்டு பிடித்தார்கள்:
அமெரிக்காவில் உள்ள ஒரு பெண்ணின் டி.என்.ஏ சீனாவில் ஒரு குடும்பத்துடன் பொருத்தம்.
எங்களிடம் உள்ள அனைத்து டி.என்.ஏ-க்களின் பட்டியல் இதுதான்.
இவை அனைத்தும் ஜி.இ.டி பொருத்தம், ஜெனிசிஸ் தரவுத் தளத்லிருந்து வருகிறது.
ஏனென்றால்... அது ஒரு இலவச தரவுத் தளம்
அது நமது டி.என்.ஏவை தரவுத் தளத்தில் உள்ள
அனைத்து டி.என்.ஏக்களுடன் ஒப்பிட அனுமதிக்கிறது.
லேன் வேலை செய்துகொண்டிருந்தார், நான் அதை பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.
நான் ஒவ்வொரு பொருத்தத்தையும் எதனுடனாவது பொருத்தம் ஆகுமா என்று பார்த்தேன்,
ஒரு சிறுமியின் மாதிரி அவள் பிறந்த குடும்பத்துடன் ஒத்துப்போவதை கண்டோம்.
உடனே நான் அந்த தத்தெடுக்கப்பட்டவரை அணுகினேன்,
ஒரு மின்னஞ்சல் அனுப்பி அவருக்கு தெரியப்படுத்தினேன், உங்களுக்கு தெரியுமா,
மேலும் தகவல் பெற எழுதும்படி அவரிடம் கூறியிருந்தேன்.
பின்னர், அவள் பதிலளித்தாள், "என்னை அணுகியதற்கு நன்றி.
இந்த நேரத்தில், எனது பிறந்த குடும்பத்தைப் பற்றிய தகவல்கள் நான் விரும்பவில்லை.
இந்த நேரத்தில் எனக்கு உண்மையில் ஆர்வம் இல்லை."
அக்குடும்பத்திடம் அவர்களின் மகளை கண்டுபிடித்ததை சொன்னீர்களா?
இன்னும் இல்லை, நான் நினைப்பது பெண்கள், தத்தெடுப்பவரின் பதில் பற்றி...
அவளிடம் இந்த விஷயத்தை சொல்வது மிகவும் கடினமான ஒன்று,
மற்றும் என்னால் கற்பனை செய்ய முடிகிறது, அது அவர்களுக்கு
எவ்வளவு ஏமாற்றத்தை தரக்கூடும் என்பதை
அதாவது அவர்களது மகள் அவர்களைப் பற்றி எந்த விஷயத்தையும் தெரிந்து கொள்ளவோ அல்லது
அவர்களைப் பற்றிய விவரங்களை கேட்கவோ விரும்பவில்லை என தெரிந்தால்?
தத்தெடுக்கப்பட்டவர்கள் தன்னை பெற்றவர்களை தொடர்பு கொள்ள
பொதுவாகவே விரும்புவதில்லை என்று லேன் கூறினார்.
ஹுனான் மாகாணத்தில் உள்ள குழந்தைகளும் இதில் அடங்குவர்
ஹூனானில் கடத்தப்பட்டு அரசால் அனாதை இல்லங்களுக்கு அனுப்பப்பட்டவர்களும்.
எந்த பதிலும் இல்லை. பெருத்த ஏமாற்றமளிக்கிறது.
இந்த சூழ்நிலையை தத்தெடுத்த அமெரிக்க பெற்றோர்களிடம் நான் பகிர்ந்த போது,
அவர்கள் முற்றிலும் அதிர்ச்சி அடைந்தனர்.
அவர்களால் அனைத்தையும் ஜீரணிக்க முடியவில்லை...
மற்றும் ஏற்க மறுத்தனர்.
அவர்கள் தங்கள் மகளை தத்தெடுத்தது
அவளது பெற்றோர்களிடமிருந்து அவளை பிரிக்க காரணமாக இருந்தது போல் தோன்றியது.
அவர்களும் வருத்தப்பட்டார்கள்
தங்களது மகள் வலுக்கட்டாயமாக சீனாவிற்கு திருப்பி அழைத்துச் செல்லப்படுவாளோ என்று.
அவளை இழந்து விடுவோமோ என்ற பயம் அவர்களுக்கு வந்தது.
எனவே எங்களுடன் அனைத்து தொடர்புகளையும் உடனடியாக அவர்கள் துண்டித்து விட்டார்கள்.
எல்லாவற்றையும் ஒரே இரவில் என்னால் மாற்ற முடியாது என எனக்கு முழுமையாக தெரியும்,
ஆனால் இறுதியில் எனது முயற்சிகள் திருவினையாக்கும் என்று நம்புகிறேன்.
பத்து அல்லது இருபது வருடங்கள் ஆகலாம்...
ஒரு நாள், மகள் வளர்ந்தபின்
இந்த சூழ்நிலையை புரிந்துக்கொண்டு, அவள்...
சரி.
அவள் இறுதியில் தன்னை பெற்றவர்களை சந்திக்க விரும்புவாள்.
ஷாங்காய் 692 கி.மீ.
நான் உட்டாஹிலிருந்து புறப்பட்டப்பின்,
நான் என் மகனுடன் சீனாவிற்கு இன்னும் ஒரு பயணம் செய்ய முடிவெடுத்தேன்.
அமெரிக்காவில் உள்ள அந்த இரட்டையின் சகோதரியை பற்றி அறிய விரும்பினேன்.
ஹாங்காங்கில் பத்திரிகையாளர் எழுதிய புத்தகத்தை கொண்டு வந்தேன்.
ஜெங் மற்றும் அவரது இரட்டை சகோதரிக்கு டி.என்.ஏ பொருத்தம் இல்லை என்றாலும்,
அவளது கதை ஏற்கனவே வெளியிடப்பட்டது.
அமெரிக்காவில் அவளது இரட்டை சகோதரியை ஒரு அமெரிக்க பத்திரிக்கையாளர் கண்டறிந்தார்.
என்னை நானே ஒரு புத்தக அட்டையில் பார்ப்பேன் என எதிர்ப்பார்க்கவில்லை...
சிறு வயதில் இந்த பத்திரிக்கையாளரை சந்தித்த நினைவிருக்கிறதா?
இல்லை, அப்போது எனக்கு பத்து வயதுதான்.
உன் பெயர் என்ன?
ஜெங் ஷுவாங்ஜி.
-உன் சகோதரியின் இல்லாமையை உணர்கிறாயா? -ஆமாம்.
-அவளைப் பார்க்க விரும்புகிறாயா? -ஆமாம்.
ஒரு குழந்தை கொள்கை உண்மையில்...
விஷயங்களை வெகுதூரம் எடுத்து சென்றது.
பல குழந்தைகள் எடுத்துச் செல்லப்பட்டனர்.
என் சிறு வயதில், என்ன நடக்கிறது என்றே எனக்கு தெரியவில்லை,
ஆனால் ஒவ்வொரு குழந்தையும் தங்கள் பெற்றோரின் இரத்தமும் சதையும் ஆவார்கள்
அவர்களின் பெற்றோரிடமிருந்து பிரிந்து போக நிர்பந்தம் இல்லை.
அந்த அமெரிக்க குடும்பம் நேர்காணல் செய்ய விரும்பவில்லை என்றாலும்,
ஜெங் மற்றும் அவரது இரட்டை சகோதரி சமூக ஊடகங்கள் மூலம் இணைந்தார்கள்.
என் அப்பா நாங்கள் ஒரே மாதிரி இருப்பதாக கூறினார்,
ஆனால் அந்த அளவு ஒரே மாதிரி இருப்பதாக நான் நினைக்கவில்லை.
பாருங்கள், புகைப்படத்தில் அவள் கண்களை...
நானும் நடு வாகு எடுத்து தலைசீவியிருந்தால் ஒரே மாதிரி இருந்திருப்போம்.
அவள் சீனா வர விரும்புகிறாளா என்று கேட்டிருக்கிறாயா?
இல்லை, அவளை நான் அப்படி கேட்பது சரி என்று நான் நினைக்கவில்லை.
ஏன்?
ஏனென்றால் அவள் தேவையான நேரம் எடுத்துக்கொண்டு,
அதைப் பற்றி யோசித்து, தானாகவே முடிவு எடுக்கட்டும்.
-உன் பெற்றோர்களுடன் அவள் பேசினாளா? -இல்லை.
தன்னைப்பற்றி உண்மையான பின்னணி தெரிந்ததும் அவள் எப்படி உணர்ந்தாள் என தெரியுமா?
இதைப்பற்றி எல்லாம் நீங்கள் பேசவில்லையா? உனக்கு ஆவலாக இல்லையா?
நான் அவளிடம் இத்தகைய கேள்விகளை கேட்டதே இல்லை...
நான் அவளை வற்புறுத்த விரும்பவில்லை,
அவளுக்கு தேவையான நேரத்தை அவள் எடுத்துக் கொள்ள விரும்புகிறேன்.
அவள் எங்கிருக்கிறாள் தெரியுமா?
-அமெரிக்காவில். -அமெரிக்காவில் எங்கே என்று தெரியுமா?
எனக்கு தெரியாது.
ஏன் என்று தெரியவில்லை, என்னால் அவளிடம் கேட்க முடியவில்லை.
எதைக் கண்டு பயப்படுகிறாய்?
ஒருவேளை நீங்கள் இந்தக் கேள்விகளைக் கேட்ட பிறகு இன்று நான் அவளிடம் பேசுவேன்.
இவை நண்பர்கள் பேசிக்கொள்ளும் விஷயங்கள் என்று நீ நினைக்கவில்லையா?
இந்த கேள்விகளைக் கேட்க உனக்கு பயம் என்றாயே,
உன் கவலைகள் என்ன?
அவள் எரிச்சலடைந்த திடீரென்று உன்னை தடுத்துவிடுவாள் என்று பயப்படுகிறாயா?
பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, சகோதரன் இருந்ததற்காக நான் சங்கடப்பட்டேன்.
ஆனால் இப்போது நான் அதை அதிர்ஷ்டமாக உணர்கிறேன், கூட வளர இருந்தான் என்று.
என் மகனுக்கும் என்னைப் போல் ஒரு உடன்பிறப்பு இருக்க விரும்புகிறேன்,
ஆனால் அந்த முடிவை நானே எடுக்க விரும்புகிறேன்.
நான் முரண்பாட்டால் தடுமாறினேன், நான் ஒரு நாட்டை விட்டு வெளியேறினேன்,
அங்கு அரசாங்கம் பெண்கள் கருக்கலைப்பு செய்ய கட்டாயப்படுத்தினர்,
நான் வேறு நாட்டுக்குச் சென்றேன், அரசாங்கம் அங்கு கருக்கலைப்பை கட்டுப்படுத்துகின்றது.
மேலோட்டமாக பார்த்தால், முரண்பாடாக தெரியும்,
ஆனால் இருவரும் பெண்களுக்கு தங்கள் உடம்பின் மேல் உள்ள கட்டுப்பாட்டை எடுக்கிறார்கள்.
ஒரு குழந்தை கொள்கை 35 ஆண்டுகள் நீடித்தது.
இப்போது போதுமானதாக இளைஞர்கள் சீனாவில் இல்லை
வயதானவர்களுக்கு வேலை செய்ய மற்றும் கவனித்து கொள்ள.
எனவே, சீனா இப்போது ஒரு புதிய குடும்பக் கட்டுப்பாடு கொள்கையை அறிமுகப்படுத்துகிறது.
தேசிய கொள்கை உண்மையிலேயே சிறந்தது.
ஒவ்வொரு குடும்பமும் இரண்டு குழந்தைகள் பெற்றுக் கொள்ளலாம்.
ஒன்று மிகக் குறைவு, இரண்டு சரியானது;
உடன்பிறப்புகளுக்கு சகோதரத்துவம், பெரியவர்களுக்கு பரிவும் கிடைக்கும்.
என் கிராமம் முழுவதும் வரையப்பட்ட குறிப்புகள் மாற்றப்பட்டுள்ளது.
ஒரு குழந்தை கொள்கையின் ஒவ்வொரு தடயமும் அழிக்கப்படுகிறது.
இரண்டு குழந்தைகள் சிறப்பு
புலம்பெயர்ந்த வாத்துக்களைப் போல் அவர்கள் ஒவ்வொரு ஆண்டும் வீடு திரும்புவர்
ஆனால் இந்த கொள்கை உண்மையில் என்ன என்பது
அதை அனுபவித்த மக்களின் மனதில் உயிர் வாழ்கிறது.
இந்த ஒரு குழந்தை கொள்கைப் பற்றிய நினைவுகள் மறைந்து போனால்,
மீதம் இருக்க போவது பிரச்சாரம் மட்டும் தான்.
என்ன ஒரு உண்மையான சிறந்த தேசிய கொள்கை.
ஒவ்வொரு குடும்பத்திற்கும் இரண்டு குழந்தைகளுக்கு அனுமதி!
உடன்பிறப்புகளுக்கு சகோதரத்துவம், பெரியவர்களுக்கு பரிவும் கிடைக்கும்.
புகழ்பெற்றதாக உணர்கிறோம், நாங்கள் பெருமிதம் கொள்கிறோம்!
இந்த திரைப்படத்தில் பணிப்புரிந்த அனைத்து சீனக் குழுவும்
ஒரு குழந்தை கொள்கையின் கீழ் பிறந்தவர்கள்.
இந்த திரைப்படம் நம் தலைமுறைக்கும் வருங்கால தலைமுறைக்கும் அர்பணிக்கப்படுகிறது.